Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wartości. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wartości. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 9 października 2014

wtorek, 1 stycznia 2013

Piękne chwile


Święta zawsze kojarzyły mi się z górą dobrego jedzenia, ze wspólnym przebywaniem z rodziną, śpiewanymi kolędami i oczywiście z nadchodzącym końcem roku (niekoniecznie świata). Miniony rok był dla mnie wyjątkowy pod różnymi względami, choćby to że spędziłem z rodziną cudowne wakacje w egzotycznym kraju, wyprawiłem córkę do pierwszej klasy, syna zapisałem do klubu sportowego, a sam powróciłem na boisko. Co  prawda w październiku powróciła kontuzja, ale mam nadzieję, że już od lutego będę mógł znowu cieszyć się biegając za piłką.


Początek roku, a przede mną wiele nowych wyzwań:
1. Pierwszy obóz zimowy mojego syna.
2. Nowe zlecenia na szkolenia (na obecną chwilę mój staż jako trener,  to 1000 godzin szkoleniowych).
3. Prawdopodobnie koniec pracy na etat (umowa była na zastępstwo tylko do marca).
4. Perspektywa pracy w nowych zawodach (to na wypadek gdyby wypełnił się punkt trzeci).
5. Wyjazd z rodziną na ferie zimowe na początku lutego (to będą chyba moje pierwsze w życiu).

6. Wakacje – zamierzam w tym roku zobaczyć Włochy albo Grecję (wszystko zależy od rodzinnego budżetu). Jak będzie kiepsko, to pojadę w góry na Słowację.
7. Wykończyć w końcu taras domowy do końca maja (od wprowadzki  świeci goły beton).
8. Mam również w planach założenie mikro szkółki piłkarskiej w swojej miejscowości (takie moje małe marzenie z przed 15 lat).
9. Jest jeszcze duży plan, który chodzi mi po głowie od 4 lat. Brakuje mi jednak koncepcji i wsparcia ze strony innych osób. Chciałbym założyć instytut, fundację, stowarzyszenie wspierające działalność sprzedażową. Coś w stylu  akademii dla handlowców, sprzedawców i wszystkich innych osób, które zajmują się obsługą klienta.

Jak więc widać, dużo się będzie działo i mam jakieś przeczucie, że z roku na rok przybywa mi więcej obowiązków. Mimo to radzę sobie świetnie, a to za sprawą rosnącej mojej efektywności. Nauczyłem się zarządzać swoimi zadaniami i zgodnie z sugestią Covey’a wykonuję na początku rzeczy najważniejsze. Nie wyobrażam sobie pracy, w ogóle życia bez mądrego planowania na kartce papieru.
Do tego potrzebna jest znajomość własnych wartości, a dokładniej ich obecnej hierarchii.
Bardzo martwi mnie perspektywa utraty pracy etatowej. Jakby nie patrzeć są to stałe dochody i płatny urlop. Z drugiej strony czuję się jakoś uwiązany i nie mogę rozwinąć skrzydeł w swojej działalności szkoleniowej. Tak jak napisałem wyżej będę musiał podjąć się pracy w innych zawodach jako freelancer. To oznacza, że nie będę miał pewności ile zarobię w danym kwartale. Mając rodzinę i dom na utrzymaniu rodzi się w mojej głowie wiele obaw.

sobota, 12 listopada 2011

Ogromna moc wyobraźni



Dziś kolejna przypowieść z serii Bajkoterapii.
Większą ilość otrzymasz wprost na swoją skrzynkę mailową zapisujac się na kurs:
Wejdź tutaj,


Leżało dwóch mężczyzn w szpitalu. W jednym pokoju. Jeden z nich miał łóżko skierowane na okno, przez które mógł zobaczyć co się dzieje na zewnątrz. Drugi z nich niestety nie mógł tego widzieć. Mógł leżeć tylko w swoim łóżku i patrzeć w górę. Ten pierwszy opowiadał mu co się dzieje na zewnątrz szpitala. I tak mówił mu, jak pięknie tam jest, piękne drzewa, jezioro, bawiące się dzieci. Każdego dnia opowiadał mu o tych pięknych rzeczach.

Pewnej nocy mężczyzna leżący przy oknie zaczął się dusić i nie mógł dosięgnąć przycisku za pomocą, którego wezwałby pielęgniarkę. Ten drugi to słysząc też nie przycisnął, chciał dostać jego łóżko i widzieć te wszystkie piękne rzeczy i krajobrazy. Z rana faktycznie dostał to łóżko, lecz gdy spojrzał za okno zobaczył tylko mur. Zapytał więc, gdzie jest to jezioro, te drzewa, te dzieci, o których mu sąsiad opowiadał. A pielęgniarka odpowiedziała mu tylko "Nadzieja nic nie kosztuje, proszę Pana"

Pozdrawiam,
Artur Rak

poniedziałek, 28 lutego 2011

Dlaczego to robię?

Dlaczego to robię?

Od kilku godzin gapię się w ten monitor niczym narcyz w swoje ulubione lustro i nie mogę zrozumieć dlaczego to robię. Nie mogę pojąć, dlaczego to znów zrobiłem? Po co dziś znowu wszedłem na FB, na google readera, na Google analitics, i w ogóle na całe mnóstwo innych aplikacji?
Sam nie wiem, czy to nałóg, czy niezbędna rękawica na zimowy wieczór.
Jest tyle ważnych rzeczy dookoła, które ulatują i pękają niczym bańka mydlana wypuszczona z rąk dziecka. Moi bliscy, rodzina, dzieci, to przecież oni są dla mnie najważniejsi.
Niedokończone projekty, teksty, zadania i wiele innych przydatnych spraw, dzięki którym inni mogą poczuć się lepiej.

Dlaczego to robię?
Konflikt wartości?

Nie potrafię odpowiedzieć…

Brak czasu na refleksję – susza intelektualna – kac moralny za drzwiami życia.

środa, 10 listopada 2010

Trzeba żyć mimo wszystko

Ostatnio w telewizji nadawali film "Cast Away" z Tomem Hanksem w roli głównej. Postanowiłem, że posiedzę trochę dłużej i oglądnę go do końca.

Jak to w amerykańskich produkcjach bywa, głównym wątkiem filmowym jest miłość. Zwróciłem uwagę jednak na coś innego, ale o tym w dalszej części tego wpisu.

Główny bohater jest jedyną osobą, która przeżyła katastrofę samolotu. Wyrzucony przez fale, znalazł się na bezludnej wyspie, gdzie żył w samotności przez trzy lata. Przeżył ponieważ miał cel – przetrwać.

W filmie doskonale przedstawiono jedną z największych ludzkich potrzeb - kontaktu z drugim człowiekiem. Noland (Tom Hanks) wpadł na pewien pomysł wykorzystując piłkę, którą znalazł wśród paczek wyrzuconych na brzeg tuż po katastrofie. Na piłce narysował twarz, która pełniła rolę jego towarzysza przez cały pobyt na wyspie.


Zwróciłem uwagę jednak na coś dodatkowego. Owy film zmusił mnie do pewnej refleksji odnośnie naszego życia.
Zacząłem się zastanawiać, co ja bym zrobił, gdym znalazł się podobnej sytuacji?
Co byłoby dla mnie ważne? Czy myślałbym o tym jakie fajne portki sobie tym razem kupić?
Albo gdzie pojechać w tym roku na urlop? Chyba jednak nie.

No właśnie, a co dla Ciebie byłoby ważne?
Dlaczego nie można postawić sobie takich pytań teraz? Czy muszę czekać na mement, aż znajdę się w beznadziejnej sytuacji?
Choć minęło sporo czasu , kiedy zadałem sobie pierwszy raz to pytanie, to wciąż się nad tym mocno zastanawiam.
Dlaczego istnieję na tej Planecie? Jaka jest moja rola? Czy mam jakąś misję do spełnienia?
Co takiego robię, aby przetrwać? Tak, tak przetrwać. Każdy z nas ma taki moment w życiu, że się nad tym zastanawia.
Czy to, co do tej pory zrobiłem ma jakiś sens? Czy raczej dryfuję na swojej życiowej tratwie, licząc na to, że ktoś mnie uratuje?
Trudne pytania? Pójdźmy dalej tym tropem, może coś się w końcu wyklaruje?

Tak na marginesie, to uwielbiam stawiać sobie tego typu pytania. Zmuszają mnie one do refleksji, po której od razu czuję się lepiej. Ciebie również zachęcam do tego.
A więc, po co żyjesz na tej Ziemi?
Zadając te pytania, przypomniało mi się, że kiedyś stworzyłem krótki film, w którym postawiłem kilka podobnych pytań.
Jeśli go nie widziałeś, to zrób to teraz.



W filmie pojawiła się kwestia wartości, które wyznajemy. O wartościach pisałem już w innym poscie.

Możesz tam zaglądnąć i zrobić ciekawe ćwiczenia, być może będzie Ci łatwiej odpowiedzieć na ważne pytania odnośnie Twojej misji życiowej.

W tym miejscu zachęcam również do pozostawienia komentarza. Wierzę w to, że może rozwinąć się bardzo ciekawa dyskusja na ten temat.

Pozdrawiam,
Artur

środa, 13 stycznia 2010

Czy szczęście jest wynikiem przypadku?


Ponoć szczęście trudno jest zdefiniować, ponieważ każdy inaczej je postrzega. Jedni uważają że szczęście to coś, coś co daje nam satysfakcje, inni z kolei mówią, że szczęście to spełnienie w życiu, żeby być szczęśliwym trzeba mieć poczucie jego sensu. Jednak nie każdy człowiek pragnie szczęścia, niektórzy wprost upajają się swoim nieszczęściem.

Jak to się dzieje, że to samo wydarzenie jest różnie interpretowane przez rożnych ludzi?
Co decyduje o naszym szczęściu?
Czy dzieciństwo ma wpływ na nasze szczęście?
Czy szczęście przekazujemy w genach?
Jak jest naprawdę? Co mówi psychologia, nasza biologia czy religia?
Na wszystkie powyższe pytania znajdziesz odpowiedź w tym artykule.


Geny.

W badaniach z udziałem 900 par bliźniąt jednojajowych wynika, że o szczęściu w 50 % decydują nasze geny.

Przepływ.

Znany psycholog, twórca książki „Przepływ” Mihaly Csikszentmihalyi w wyniku badań nad szczęściem stwierdził, że największego szczęścia nie daje praca dla pieniędzy lub uznania (motywacja zewnętrzna), lecz wykonywanie czynności, które sprawiają nam satysfakcję (motywacja wewnętrzna).

Uważał, że błędem jest dążenie do szczęścia jako takiego. Zamiast tego powinniśmy dostrzec momenty, kiedy jesteśmy prawdziwie szczęśliwi – zauważać, co robimy, gdy czujemy „przepływ” i starajmy się robić to częściej

Jak osiągnąć stan przepływu?

Stan ten pojawia się najczęściej , gdy jesteśmy pochłonięci jakimś działaniem lub wysiłkiem. Może to być wysiłek sportowy (wspinaczka górska), artystyczny (malowanie obrazu) lub intelektualny (pisanie książki).

Ja osobiście osiągam ostatnio ten stan dość często, pisząc jakiś artykuł, zbierając do niego informacje, planując przedsięwzięcia, czytając ciekawą lekturę. Zapominam wtedy o „Bożym Świecie”. Nic w takim momencie nie jest w stanie mnie rozproszyć. To co wykonuję pochłania mnie bez reszty.

Co jeszcze ma wpływ na nasze szczęście?

Samoregulacja.

O naszym szczęściu decyduje między innymi proces samoregulacji, dzięki któremu możemy unikać sytuacji niekorzystnych dla nas, jak również pomocny jest przy osiąganiu wyznaczonych celów.

Zatem czym jest samoregulacja?

Jest to umiejętność wykorzystywania wiedzy na temat ludzkich zachowań, a konkretnie tych, które przyczyniają się do osiągania wyznaczonych celów.

Samoregulacja obejmuje trzy procesy.


Samoobserwacja (monitorowanie własnych działań).

Jest to proces niezbędny, by zmienić swoje sposoby postępowania.

Jeżeli będziesz na bieżąco analizował własne działania, łatwiej Ci będzie wyznaczać cele, które mogą poprawić Twoje umiejętności.

Przykładowo, jeżeli chciałbyś poprawić swoje stosunki z innymi ludźmi, powinieneś zacząć od sporządzenia listy wszystkich czynności, zachowań, które pojawiają się w relacjach międzyludzkich.

Zarówno tych dobrych, jak i tych negatywnych.

Może to być: uśmiechanie się, krytykowanie, narzekanie, marudzenie, potakiwanie, komplementowanie, sprzeczanie się, uważne słuchanie itp.

Następnie sprawdź, jak często wykonujesz, każdą z tych czynności i w jakich okolicznościach.

Na koniec wyznacz cele, które pomogą Ci poprawić ową umiejętność.

Samoocena (sądy na własny temat).

I tutaj zaczynają się schody. Zgodnie z teorią społeczno-poznawczą, większość z nas dobrze wie jak postępować, by osiągnąć jakiś cel. Znacznie gorzej jest ze świadomością tego, co robimy w danym momencie. Dlatego właśnie powinniśmy monitorować własne zachowania.

No dobra, spróbujmy jakoś przejść przez ten etap. W końcu to od Ciebie zależy, czy chcesz coś osiągnąć, czy raczej wolisz pozostać w tym samym miejscu.

Załóżmy, że masz już sporządzoną listę zachowań oraz wyznaczyłeś sobie cele. Ja do tego celu wykorzystuje swój „dziennik doświadczeń”, którego noszę często przy sobie i spisuje sobie własne refleksje.

W ten sposób znacznie łatwiej zdaję sobie sprawę ze swojego postępowania, mogę zdecydować na bieżąco czy chcę coś zmienić następnym razem, kiedy znajdę się w podobnej sytuacji.

Pamiętam jak na jednym ze szkoleń, które prowadziłem, rozmawiałem z jednym z uczestników i rozmowa nie potoczyła się tak jakbym sobie tego życzył. Uczestnik do końca spotkania był zoporowany.

Wieczorem siadłem przy moim notesie i zastanowiłem się nad zaistniała sytuacją. Znalazłem właściwą przyczynę owego zachowania. Byłem za bardzo krytyczny dla tego uczestnika. Zanotowałem sobie inny sposób postępowania na wszelki wypadek, gdyby pojawiła się podoba sytuacja w przyszłości.

Reakcja na samoocenę (pobudzanie siebie do działania).

Reakcja ludzka przybiera dwie postacie. Zadowolenie- w momencie osiągnięcia jakiego sukcesu, przygnębienie – w przypadku niepowodzenia.

Jednak aby osiągnąć cel musisz podjąć działania, które wywołają pozytywne reakcje, a unikać tych działań, które prowadzą do autocenzury.

Nie możesz jednak nie podejmować ich wcale. Jak zatem wyjść z tego impasu?

Jest na to fenomenalne rozwiązanie, które mi osobiście towarzyszy od dłuższego czasu.

Nie uznaję słowa „porażka”, w ogóle nie ma go w moim słowniku. Zamiast tego używam sformułowania „informacja zwrotna”. Odczucia, które doświadczam w przypadku jakiegoś niepowodzenia są wyśmienitym źródłem informacji. Mam świadomość, że takie doświadczenie pozwala mi zmieniać na lepsze.

Poza tym cele, które sobie wyznaczam są z reguły bardzo realistyczne. Mówi się, że właściwie określony cel, to połowa sukcesu.

Ograniczanie wyborów.

Zanany psycholog Barry Schwartz odkrył, że paradoksalnie szczęście może kryć się w ograniczeniu wyborów, a nie w zwiększaniu ich liczby. Nadmiar wyboru wywołuje stres.

Schwartz przytacza badanie, podczas którego dwie grupy studentów poproszono o zjedzenie czekoladek i ich ocenę. Pierwszej grupie dano jedynie małe pudełko z sześcioma czekoladkami, pudełko dla drugiej grupy zawierało 30 sztuk. Wyniki: pierwsza grupa była bardziej zadowolona od drugiej, która miała zdecydowanie większy wybór.

Nadmiar wyborów wywołuje lęk związany z przegapionymi okazjami i żal z powodu niewybranych dróg postępowania.
Więcej na ten temat możesz przeczytać w artykule opublikowanym na moim blogu: Paradoks wyboru, czyli dlaczego mniej znaczy więcej.

Dzieciństwo nie ma wpływu na nasze szczęście.

Szczęście ma niewiele wspólnego z przyjemnością, a o wiele więcej z rozwojem cech osobowości i charakteru. Według psychologa Martina Seligmana potencjalne źródła szczęścia takie jak: pieniądze, małżeństwo, towarzyskość, płeć, religia, choroba, klimat odpowiadają jedynie za 8-15% naszego szczęścia.

Seligaman sugeruje, że jest to dobra wiadomość dla ludzi, którzy wierzą, że okoliczności życiowe uniemożliwiają im osiągnięcie szczęścia. Komunikat Seligmana jest mocny: marnujemy życie, jeśli myślimy, że dzieciństwo jest źródłem obecnego nieszczęścia lub pasywności. Liczy się rozwój mocnych stron osobowości, co nie ma związku z dzieciństwem ani obecnymi okolicznościami.


Dharma.

Według Filozofii wschodu (Wed i Upaniszadów) dążenie do szczęścia jest wrodzoną cechą każdej istoty. Nazywa sie to DHARMA, czyli „TAKOŚĆ”.

Takość - to jest cos co stanowi że coś jest czymś. Na przykład woda jest mokra, cukier jest słodki itp., a żywa istota pragnie miłości, szczęścia, dobra itp.

Z powyższej koncepcji wynika, że jest to ukryte głęboko w nas samych. Jeśli tego nie czujemy, znaczy że zostaliśmy opanowani przez cywilizację, wpływ zewnętrzny, nasze ego, wychowanie, nasze pragnienia, chciwość itp. Odrzucając to, co zewnętrzne i wracając do samego siebie odkryjemy że szczęście, mądrość, piękno, miłość, są jakby naszym naturalnym stanem.

Chwytaj dzień.

Rzymski poeta Horacy daje wskazówki na to co robić, żeby zaznać szczęścia:


  • Zasada CARPE DIEM

Zasada ta mówi, żebyśmy spróbowali sprawiać, by nie omijał nas każdy dzień, bo w każdym dniu może wydarzyć się cos pięknego. Przejmujemy się śmiercią, a przecież śmierć to przyszłość, która czeka każdego człowieka. Należy zatrzymać się nad teraźniejszością, nad dniem dzisiejszym, właśnie chwytając dzień, nie przejmując sie wojnami, kłótniami czy polityką


  • ZŁOTY ŚRODEK

Polega on na odrzuceniu w jakimś stopniu korzyści materialnych, a skupieniu się nad duchowością (spokój, harmonia, mądrość). Bardzo ważne jest też nasze zdrowie.

Podsumowując stwierdzam, że szczęścia można się nauczyć. Ścieżki do szczęścia są dziś wyraźniejsze niż kiedykolwiek i tylko na nas spoczywa odpowiedzialność za to, czy na nie wkroczymy.

Proponuję kilka wypróbowanych sposobów:


  1. Rano, kiedy wstajesz przypomnij sobie o trzech rzeczach, które sprawiają Ci radość.
  2. Wieczorem, przed pójściem spać, pisz pamiętnik zaznaczając, co danego dnia Ci się udało.
  3. Postaraj się jak najczęściej dostrzegać pozytywne aspekty w każdej przydarzającej sytuacji.
  4. Kiedy następnym razem będziesz się zadręczał myśleniem typu „gdyby tylko”, przypomnij sobie o książce „Paradoks wyboru”.
  5. Poznaj swoje wartości, one nadają sens i kierunek Twoim działaniom.


Na zakończenie przytoczę chasydzką opowieść, którą znalazłem w sieci:

Rabbi Jechiel Michał żył z początku w wielkiej biedzie, ale radość nie opuszczała go ani na chwilę.
Pewnego razu ktoś go zapytał: „Rabbi, codziennie modlisz się: << Błogosławiony, który dał mi wszystko, czego mi było trzeba>>.

A przecież brak ci wszystkiego, czego człowiekowi trzeba!”
Rabbi odparł: „Z pewnością trzeba mi było biedy i ona właśnie jest mi dana”.

Wiem, wiem długi ten tekst, ale jeszcze króciutki wierszyk:

Szczęście.

Autor: Jadwiga Zgliszewska

SZCZĘŚCIE

Ani za górą, ani za rzeką,
Ani stąd blisko, ani daleko;
mgiełką pajęczą z wiatrem nadbiegło,
chciałeś dosięgnąć – znowu uciekło.

Sprytne, przebiegłe i nieuchwytne,
wielkie, wspaniałe, ale ukryte.
Ktoś się zatrzymał pełen zachwytu,
a ono nie chce rozmawiać z nikim.

Pachnące wrzosem, konwalią, makiem,
rumiankiem polnym i tatarakiem.
Jesienią, zimą, wiosną czy latem –
wciąż upragnione, zawsze jednakie.

Ucieka, błąka się i ukrywa;
chciało już zostać, znów się podrywa.
Jak nuta rzewna, lekka i tkliwa –
to bardzo szczera, to znów fałszywa.

Miłość i przyjaźń w sobie jednoczy,
wiedzę o całym świecie uroczym;
dobro i piękno pokaże oczom –
oto jak wiele posiada mocy!

Jest śpiewem ptaków, pogodną wiosną,
każe odrzucić trwogę żałosną
i gonić wiecznie za czymś doniosłym.
Jak ma na imię? Szczęście – po prostu...

Pozdrawiam, maksymalnie szczęśliwy.

Artur Rak



Źródło:

Robert E. Franken. Psychologia motywacji.

Tom Butler-Bowdon. 50 Klasyków Psychologii.

Martin E.P. Seligman. Optymizmu można się nauczyć.

http://wiadomosci.wp.pl/kat,18032,title,Jestes-nieszczesliwy-To-wina-genow,wid,9727569,wiadomosc.html

Wikipedia.org

GoldenLine.pl

Udostępnij

czwartek, 17 grudnia 2009

Dwadzieścia dolarów.


Dziś podzielę się z Tobą kolejną przypowieścią:

Dwadzieścia dolarów.

Dobrze znany mówca rozpoczął seminarium trzymając w ręku dwudziestodolarowy banknot. Do dwustu osób na sali skierował pytanie:

- Kto chciałby dostać ten banknot?

Ludzie zaczęli podnosić ręce. Spiker powiedział:

- Mam zamiar dać ten banknot jednemu z was, ale najpierw pozwólcie, że coś zrobię... - i zaczął miąć banknot. Pokazał zgnieciony banknot i zapytał:

- Kto w dalszym ciągu to chce?

Ręce znowu się podniosły...

- A gdybym zrobił to? - zapytał mówca.... i rzucił banknot na ziemię. Podeptał go butami i podniósł - był pomięty i brudny....

- A teraz kto chce te pieniądze?

Ręce podniosły się po raz trzeci!!!

- Moi przyjaciele odebraliście bardzo cenną lekcję. Nie ma znaczenia co zrobiłem z tym banknotem, ciągle chcieliście go dostać, ponieważ nie zmniejszyłem jego wartości. To jest wciąż warte 20 $!!!

Wiele razy w życiu jesteśmy powaleni na ziemię, zmięci i rzuceni w błoto przez decyzje, które kiedyś podjęliśmy i okoliczności, które stanęły nam na drodze. Czujemy się przez to mniej wartościowi. Ale to nie ma znaczenia, co się stało i co się jeszcze stanie...

TY nigdy nie stracisz swojej wartości: brudny czy czysty, zmięty czy w dobrej formie, jesteś ciągle bezcenny dla tych, którzy Cię kochają.

Wartość naszego życia nie wynika z tego, co robimy, ani nie zależy od tego, kogo znamy, lecz KIM JESTEŚMY!

Jesteś wyjątkowy! Nigdy o tym nie zapomnij!

Pozdrawiam.
Artur

Podobne wpisy:
Ołówek - Metafora
Odnajdujemy swoje wartości - ćwiczenia.

środa, 13 maja 2009

Jak się zmienić? Teatr życia codziennego



To jedyne określenie jakie nasuwa mi się w tym momencie pisząc tego posta.



Zobacz, każdy z nas, w różnych momentach życia przybiera określone role. Jeżeli czytasz w tym momencie ten artykuł, to czy tego chcesz, czy nie, stajesz się czytelnikiem Tego bloga.



Ktoś (przykładowo Maciek) jest ojcem, mężem, synem, pracownikiem, szefem, kolegą. Tych ról jest znacznie więcej, ale skupmy się tylko na tych. Dąży do tego by być szczęśliwym człowiekiem, by osiągnąć spełnienie. Powinien zdawać sobie sprawę, że może to uzyskać w momencie kiedy osiągnie spójność pomiędzy poszczególnymi rolami. Jeżeli tego nie zrobi, to zwróć uwagę, przybiera „maskę” aktora. Ale czy ten aktor zawsze jest szczęśliwy? Wydaje mi się, że nie.



Co zatem pownien zrobić, aby osiągnąć ową spójność?

W tym celu powinien rozpocząć od diagnozy swoich wartości. Co takiego w życiu jest dla niego najważniejsze?
Przykładowo, rozpoznaje u siebie, na przykład wykonując ćwiczenie, wartości, takie jak: rodzina, pomaganie innym, wiedza, wyzwania, bezpieczeństwo ekonomiczne, autonomia. Kolejny krok, jaki powinien uczynić, to sprawdzić czy w kontekście poszczególnych ról nie zaniedbuje którejś z nich. I tak, będąc pracownikiem, zauważa, że najbardziej cierpią takie wartości jak: wiedza i wyzwania, autonomia.

Czy może w tym momencie zmienić pracę? Pewnie może, ale jak to zrobić, by nie narazić na szwank swojej rodziny? Bezpieczeństwo ekonomiczne, rodzina, jako wartości , są w tym momencie dla niego kluczowe. Gdyby nie miał dzieci, a w tym przypadku ma , bez wahania podjąłby wyzwanie i na przykład, założył swój własny biznes. Jest przez cały czas na rozdrożu, rozsadza go od wewnątrz. Praca, która daje mu stały dochód ogranicza jego trzy, wspomniane wyżej wartości. Jest nieszczęśliwy, dlatego udziela się poza pracą, realizując w ten sposób wiedzę i wyzwania. Pozostaje jednak autonomia, jako kluczowy czynnik tego dysonansu…



Tak właśnie mniej więcej wygląda praca nad własnymi wartościami.
Pogłębiamy samoświadomość, która w każdym momencie naszego życia jest najważniejsza. Wiedza ta pozwala przyjąć odpowiednie strategie i działania, które prowadzą do harmonii w naszym życiu. Wspomniany aktor może wreszcie ściągnąć swoją „ maskę” by pokazać swoje prawdziwe oblicze.

Acha, byłbym zapomniał najważniejszej rzeczy.


Już wkrótce odbędzie się kolejny warsztat „Świadomy Własnych Wartości”, który dla odmiany poprowadzi Mariusz Kapusta. Na pierwszą edycję, która odbyła się 8 maja, zgłosiło się 43 osoby. Niestety udział w warsztacie, mogło wziąć tylko 8 osób. Zaprosiliśmy więc te osoby, które jako pierwsze wypełniły formularz.


W dalszym ciągu, można wpisywać się na listę osób oczekujących, wypełniając formularz. W ten sposób, osoby z listy będą na bieżąco informowane o planowanych szkoleniach i warsztatach. Przypominam, że udział w warsztatach jest bezpłatny.




Pozdrawiam.
Artur Rak

wtorek, 28 kwietnia 2009

Sens życia według Polaka



Rodzina i praca nadają sens naszemu życiu. 

Zdecydowana większość Polaków uważa, że tym, co nadaje sens życiu jest szczęście rodzinne – pokazał sondaż przeprowadzony przez Centrum Badania Opinii Społecznej. Na drugim miejscu znalazła się satysfakcjonująca praca – wskazała ją jednak niecała połowa respondentów. Inne wartości, które nadają sens naszemu życiu to przyjaciele, miłość, spokój. Ważnym elementem okazuje się również głęboka wiara religijna, którą wskazała prawie jedna trzecia respondentów. 


Na podstawie: CBOS, 2009

niedziela, 12 kwietnia 2009

Nasza wartość - przypowieść

- Proszę tu nie stać i nie tracić ze mną czasu. - Niewiele we mnie dobrego, jestem obrzydliwa dla wszystkich i dla siebie samej!

Młoda dziewczyna była rozdrażniona. Spotkała proboszcza, który zapraszał ją na spotkania grupy młodzieży, i ze złością i goryczą wyrzucała z siebie wszystko, co jej się nie podobało w sobie samej:

- Jestem przyziemna i nieciekawa, mam nieznośny charakter, zadzieram ze wszystkimi, nikt naprawdę nie chce mnie znać, jestem zazdrosna o moje przyjaciółki i w rodzinie gram wszystkim na nerwach. Co ja jeszcze robię na tym świecie?

Proboszcz popatrzył na nią, a po chwili milczenia powiedział:
- Czy wiesz, że masz wspaniałe, zielone oczy?

Dziewczyna umilkła, zaskoczona. Został postawiony pierwszy krok.

Pewna kobieta miała ohydną narzutę na łóżko. Kupiła ją w sklepie z artykułami używanymi, płacąc dwadzieścia złotych, była wtedy w trudnej sytuacji finansowej. Każdego dnia, gdy ścieliła łóżko, z wyrazem niesmaku rozciągała narzutę.Pewnego dnia, wertując znaleziony przypadkiem katalog sprzedaży wysyłkowej, spostrzegła taką samą narzutę, firmowaną podpisem znanego stylisty wnętrz. Kosztowała tysiąc dwieście złotych! Gdy tylko odkryła cenę narzuty, nabrała ona dla niej zupełnie innej wartości.

Cokolwiek myślisz o sobie, w oczach Boga masz najwyższą wartość.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, jak ważne jest to, że istnieją.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, jak wiele znaczy sam ich widok.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, ile radości sprawia ich przyjazny uśmiech.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, jakim dobrem jest ich bliskość.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, o ile bylibyśmy biedniejsi bez nich.
Niektórzy ludzie nie wiedzą, że są darem niebios.

Mogliby wiedzieć, gdybyśmy im to powiedzieli.

poniedziałek, 30 marca 2009

Odnajdź swoje wartość cd.

We wcześniejszych postach pisałem o wartościach, o tym czym są i jak je odnaleźć w sobie.

Po ciężkich bólach, w końcu udało mi się opublikować dokument, który przedstawia listę najczęściej występujących wartości.
Lista ta, z pewnością, ułatwi Wam pracę nad waszymi wartościami.


Dokument jest dostępny w sieci pod adresem.

Pozdrawiam.
Artur

sobota, 28 marca 2009

Co wpływa na naszą nieskuteczność?



Co się dzieje, że nic mi nie wychodzi?
Znowu coś zaplanowałem, ale nie mogę ruszyć z miejsca. Czasami mam chwilę zwątpienia i nie wiem w ogóle jak wyznaczyć jakiś cel.
Jak to w końcu jest, że jedni osiągają sukces, a inni stoją w miejscu?
Czy ze mną jest coś nie tak?

W zasadzie tak myśli większość ludzi w dowolnym momencie swojego życia.

Żeby wybadać sprawę, postanowiłem udać się do psychologów.

I co się okazało?
Większość problemów tkwi w naszych przekonaniach, ponieważ to one, podobnie jak wartości i cele- decydują w głównej mierze o naszej skuteczności.

Powiem tak, przekonania tworzą niekiedy, niesamowicie wysoką ścianę dla naszych możliwości.
Przekonania kształtują samoocenę: nigdy mi się nie udaje, nie dam rady, inni mają więcej szczęścia, itp.
Przekonania mają ogromny wpływ na emocje, formują w ten sposób na nasze samopoczucie

Skąd one się wzięły w naszym życiu?
Przekonania zbieramy łapczywie podczas całego naszego życia, wchłaniamy je jak gąbka przy każdej nadarzającej się okazji. Wpajają je między innymi nasi rodzice, nauczyciele, przyjaciele.

Najgorzej jak sytuacje się powtarzają i początkowe przekonania zaczynają się niebezpiecznie powtarzać. Tworzą wtedy potwornie grubą skorupę twardego jaja, które przenika do naszej podświadomości.

Znowu powtarzamy coś w tym stylu: Chciałbym, ale nie mogę. Zrobiłbym to, ale nie stać mnie na to. Po co to znowu zaczynać, jak wiadomo, że i tak się nie uda.
W takich chwilach z pewnością zniechęcamy się, smucimy, miewamy uczucie pustki i przygnębienia.

Jak zatem zburzyć ten mur, który ogranicza naszą motywację?
Najprostszy sposób, to skorzystać z pomocy odpowiednich ludzi, na przykład z psychologa albo coacha.

Ja na przykład pracując z innymi badam ich mapę życia. Zadając odpowiednie pytania, odsłaniam istotne przekonania, które mogą stawiać ograniczenia. Pomagam odkryć najważniejsze wartości, które mają wpływ na ich życie. Definiujemy najważniejsze cele, które określają skuteczne działania.

Dla osób, które wolą samodzielnie rozwiązywać swoje problemy proponuję na początek założyć „dziennik doświadczeń”.

Zapisujcie w nim najistotniejsze wydarzenie, jakie przytrafiły się Wam w ciągu dnia. Opiszcie je dzieląc na dwie części.

1. Pozytywna - Co wartościowego dziś się wydarzyło? Co nadało sens dzisiejszemu dniu? Może nastąpił jakiś moment, w którym poczułem, ze wszystko ma sens, poczułem przepływ energii. Które z wydarzeń dzisiejszego dnia mógłbym uznać za najważniejsze?

2. Negatywna – Co wydarzyło się dzisiaj negatywnego? Czego zabrakło, aby można było uznać ten dzień za sensowny? Może był jakiś moment zwątpienia?



Zachęcam do takiego doświadczenia, małego eksperymentu wszystkie te osoby, które czują niemoc w swoich codziennych poczynaniach.

Pozdrawiam,
Artur


Dodaj do Wykop.pl

poniedziałek, 23 marca 2009

O postanowieniach raz jeszcze.

Czy zastanawialiście się kiedyś, co się dzieje z tymi postanowieniami, które gdzieś sobie ustaliliście, zapisaliście, opublikowaliście, albo ujawniliście na forum?
Jak myślicie, czy wszystkie te ujawnione rzeczy się zrealizują?
Dzisiaj chciałbym wyjaśnić pewne zjawisko, które zachodzi w nas samych. Nie bagatelizowałbym tego, że czegoś nie zrealizowaliśmy. Zresztą sami zobaczcie.

Za każdym razem, gdy patrzymy na jakieś nie zrealizowane postanowienie, cierpi nasze poczucie własnej skuteczności i efektywności.
Nie zrealizowane cele podcinają nam skrzydła. Z kolei te, zrealizowane budują nas.
W takim razie warto je sobie gdzieś spisywać, by w chwilach zwątpienia, powracać do nich.
Kiedy następnym razem będziemy chcieli powiedzieć: „znowu mi się nie udało”, „na pewno nie dam rady, jak zawsze”, „po co to robić, przecież zawsze mi się nie udaje” itp., wrócimy do naszych zapisek. Staną się naszym mieczem, na naszą „wyuczoną bezradność”.
Ja osobiście polecam tę metodę. Na mnie ona fantastycznie działa. Znam też osoby, które jej używają od jakiegoś czasu. I wiecie, co? Na nich też ona działa :)

A co z tymi nie zrealizowanymi? Co zarobić, aby nie podcinały nam skrzydeł?
Jeżeli pozostaną tylko w naszej głowie, gwarantuje Wam, że przenikną do nieświadomej części naszego mózgu, tym samym zaniżając samoocenę. Jeżeli zaś, będą spisane, będziemy mogli je sobie przeanalizować raz jeszcze i wyciągnąć odpowiednie wnioski na przyszłość.

Zadajemy sobie pytania: „Dlaczego mi się nie udało?” „Czego nie wziąłem pod uwagę?”
Jak ustrzec się podobnego błędu w przyszłości?” „Jakie wnioski wyciągnąłem z tej lekcji?”

Nie bójmy się zuchwałych postanowień, bo dzięki nim nasze życie nabiera sensu, jest bardziej kolorowe.

Przypomnijcie sobie o wielkich celach, jakie stawialiście przed sobą w przeszłości. Te cele z obecnej perspektywy, mogą wydawać się nam mało znaczące. Pamiętajcie jednak, że kiedyś startowaliście z innego poziomu. Ta wiedza może tylko utwierdzić Was w przekonaniu, że podążacie w dobrym kierunku, że się rozwijacie.

Jednym z moich osobistych sukcesów było zdobycie stanowiska w światowej korporacji. Dziś wydaje mi się to banalne. Także budowa domu, była dla mnie nie lada wyzwaniem. Dziś mogę powiedzieć wszystkim, że jest to pestka. Ba, nawet spodobało mi się to, do tego stopnia, że przez chwilę myślałem, żeby zająć się deweloperką. To samo dotyczy nauki. Dziś mogę powiedzieć, że wiedza ze studiów mocno się zdezaktualizowała i jeżeli bym jej ciągle nie uzupełniał, stałbym zapewne w miejscu.
A więc do dzieła. Spiszcie wszystko, co pamiętacie. Niech ta lista posłuży Wam do budowania Waszej „misji życiowej”.

Ilu z Was zadaje sobie dziś pytanie? Jakie mam wybrać studia? Gdzie chciałbym pracować? Kim chciałbym być z zawodu? Gdzie chciałbym żyć, mieszkać?

Nie bójcie się stawiać wyzwań. Są to tylko kolejne kroki w Waszym życiu. Jest jednak mały, ba, wielki kruczek w tym wszystkim. A mianowicie, w którą stronę Mamy podążać?

Proponuję zacząć od odnalezienia swoich wartości. To one są motorem naszych działań, dają nam energię i nadają ostateczny sens. - Czytaj więcej.
Dlatego nasze cele powinny być zgodne z naszymi wartościami.

Na koniec przytoczę pewien cytat:

Nasze największe słabości tkwią w poddawaniu się, najpewniejszy sposób na odniesienie sukcesu, to zawsze spróbować jeszcze raz.

Thomas Edison.

niedziela, 8 marca 2009

Historia o studencie

W dniu rekrutacji na uniwersytecie młody człowiek przygotowywał się do kontynuacji przygody z nauką, która trwała już tak długo, że wydawała się nie mieć początku i końca.

Zatopiony w myślach, z głową pełną rozważań o tym, co przed nim, zauważył starszego człowieka przed sobą dopiero wtedy, kiedy na niego wpadł.


– Przepraszam, panie profesorze – powiedział młody człowiek zawstydzony.

– Och, nie jestem profesorem – odparł starszy mężczyzna. – Jestem nowym studentem, tak samo jak ty.

– Ale ile ma pan lat? – zapytał zaszokowany młodzieniec.

– Siedemdziesiąt trzy – stwierdził starszy pan z błyskiem w oku.

– I co pan studiuje? – dociekał chłopak.

– Medycynę, zawsze chciałem być lekarzem i teraz… – Starszy człowiek zamilkł, jakby przypomniał sobie coś z bardzo dawnych czasów. – Teraz wreszcie mogę zrealizować swoje marzenia.

Młody człowiek wydawał się wstrząśnięty. – Proszę nie myśleć, że to brak szacunku, proszę pana, ale żeby zostać lekarzem potrzebuje pan przynajmniej siedmiu lat. Za siedem lat będzie miał pan osiemdziesiątkę!

Starszy człowiek położył rękę na ramieniu młodego i spojrzał mu prosto w oczy.
– Jeśli Bóg zechce – powiedział z uśmiechem – będę miał osiemdziesiąt lat bez względu na to, czy zrealizuję swoje marzenia, czy nie.

Podobne tematy:

piątek, 27 lutego 2009

Linia czasu

Czas jest względny

Jestem przekonany, że niejednokrotnie zdarzyło Ci się doświadczyć zadziwiającej i fascynującej względności czasu.

Dla mnie zawsze było to niesamowite, że czasem jeden i ten sam kwadrans potrafi minąć tak szybko, że wydaje się, że upłynęło dopiero pół minuty, a w innej sytuacji dłuży się w nieskończoność sprawiając wrażenie długich, ciągnących się leniwie godzin.

Ciekaw jestem w jakiej sytuacji najcześciej Tobie zdarza się tego doświadczyć.

Jak płynie czas kiedy dobrze się bawisz?

Jak płynie czas kiedy pracujesz?

Jak płynie czas kiedy na coś czekasz?

A jak chcesz żeby płynął?

Inna sprawa to reprezentacja przeszłości i przyszłości. Niezwykle często zdarza mi się słyszeć od ludzi: Pamiętam to jak wczoraj, Ale ten czas szybko leci itp.

Zawsze mnie to zastanawiało - czemu wydarzenia, które miały miejsce kilka, a nawet kilkanaście lat temu pamiętamy tak dobrze, jakby zdarzyły się wczoraj rano?

Dlaczego niektórzy ludzie pozwalają aby wydarzenia z przeszłości (albo te, które mają się dopiero wydarzyć), miały znaczący wpływ na ich obecne życie?

Co takiego robią osoby, które osiągają mistrzostwo w planowaniu i realizowaniu założonych celów?

Jak się pewnie domyślasz, NLP posiada model dający odpowiedź na te pytania.

Klucz tkwi w sposobie, w jaki Twój umysł reprezentuje czas.

Jak odróżniasz przeszłość od przyszłości?

No właśnie - jak? Gdybym Cię zapytał, skąd wiesz, że jakieś wydarzenie miało miejsce w przeszłości a nie jest tylko wytworem Twojej wyobraźni odpowiesz pewnie - po prostu wiem.

Ale po czym tak naprawdę to poznać? Odpowiedź jest bardzo prosta i z pewnością już się domyślasz - po submodalnościach.

Pomyśl teraz o jakiejś prostej czynności, którą wykonujesz codziennie (np. śniadanie, prysznic...). Przypomnij sobie, jak wyglądała ona wczoraj, przywołaj obraz.

Gdzie znajduje się ten obraz? Zwróć uwagę na jego submodalności, jasność, wyrazistość, wielkość, najbardziej na odległość.

A teraz pomyśl o tej samej czynności, z tą różnicą, że wykonasz ją dopiero jutro. Jak to będzie wyglądało? Masz już obraz?

Zwróć uwagę, czym różnią się te dwa obrazy. Najczęściej jest tak, że, znajdują się one w dwóch różnych miejscach w przestrzeni. Jedno z nich odpowiada za wczoraj, drugie za jutro.

Sytuacje, które miały miejsce w przeszłości, albo dopiero się wydarzą, mają w Twoim umyśle odpowiednią, specyficzną dla Ciebie, reprezentację przestrzenną.

Znajdź swoją Linię Czasu


Czas odkryć, jak dokładnie Twój umysł koduje przeszłość i przyszłość, być może znajdziesz dzięki temu odpowiedź na kilka nurtujących Cię pytań.

Pomyśl raz jeszcze o czynności lub sytuacji, która miała wielokrotnie miejsce w Twojej przeszłości, którą możesz łatwo przywołać, która daje ładny, wyraźny obraz (np. Twoje urodziny, sylwester itp.).

Jak wyglądało to rok temu? Przywołaj obraz, zwróć dokładnie uwagę gdzie on się znajduje i jakie są jego submodalności.

Jak wyglądało to dwa lata temu? Zrób to samo z kolejnym obrazem, najczęściej będzie się on różnił umiejscowieniem w przestrzeni, choć mogą być i inne istotne różnice, zwróć więc na nie uwagę.

Pięć lat temu?

Dziesieć?

Przywołaj tyle obrazów różnych przeszłych zdarzeń, aż będziesz mieć pewność, że układają się one według określonego schematu, np. oddalają od Ciebie, albo położone są coraz bardziej na lewo, prawo...

Przejdźmy teraz do przyszłości.

Pomyśl o czymś, co wydarzy się za tydzień. Gdzie jest obraz? Jaki jest ten obraz?

Za miesiąc?

Za pół roku, rok?

Dwa lata, na pewno masz jakieś plany...

Pięć lat?

A teraz przywołaj oba zestawy obrazów i mając je ciągle przed oczami, połącz je linią, biegnącą od obrazu najdawniejszego do wybiegającego najdalej w przyszłość.

Linia ta to właśnie Twoja indywidualna Linia Czasu (ang. time line).

Oczywiście każdy ma swoją linię, choć wyróżniamy dwa najczęściej spotykane przypadki:
Through Time - przez czas


In Time - w czasie


Zabawy z Linią Czasu

Kiedy znasz już swoją linię czasu i wiesz jak dokładnie ona przebiega, możesz sprawdzić co się stanie, gdy zmienisz położenie którejś z jej gałęzi.

Jak zmieni się Twój stosunek do przeszłych wydarzeń gdy umieścisz przeszłość bardziej z boku lub z tyłu?

Co by się stało jeżeli byśmy zamienili miejscami przeszłość z przyszłością? (oczywiście w każdej chwili możesz powrócić do „ustawień fabrycznych”)

Jak gęsto upakowane są obrazy na Twojej linii? Jeżeli masz wrażenie, że przeszłość zdarzyła się wczoraj to może by tak ją trochę rozciągnać, zwiększyć odstępy?

Czy dobrze widzisz swoją przyszłość i swoje plany? A gdyby znajdowały się one dokładnie przed Tobą, unosząc się lekko ku górze?

A jak wyjmiejsz swoją linię z siebie i położysz ją obok?

Eksperymentuj, eksperymentuj, eksperymentuj, możliwości jest nieskończenie wiele.

Artykuł pochodzi ze strony: www.technikinlp.pl

czwartek, 15 stycznia 2009

Odnajdujemy wartości - ćwiczenia.

Kontynuacja wcześniejszego posta o wartościach.

Ćwiczenie 1 - Linia życia

Na pustej kartce narysuj poziomą linię, która przedstawia Twoje życie. Zaznacz na niej wszystkie istotne wydarzenia, które miały wpływ na to, kim jesteś dzisiaj. Na zielono zaznacz wydarzenia, które wpłynęły na Ciebie w pozytywny sposób. Na czerwono zaś, zaznacz wydarzenia negatywne. Uwaga, ćwiczenie może wywołać silne emocje, dlatego dobrze jest mieć w pobliżu kogoś, kto nas może wesprzeć.
Postaraj się być bardzo szczery i zajrzyj głęboko w siebie.
Zastanów się teraz, jak wyglądałoby Twoje życie i kim byś teraz był, gdyby nie doszło do wydarzeń zaznaczonych na owej linii. Jaka byłaby Twoja obecna sytuacja zawodowa?
Przeanalizuj uważnie wydarzenia, które w pierwszym momencie określiłeś jako pozytywne. Może się bowiem okazać, że pewne kierunki rozwoju zawodowego są efektem przypadku i zbiegu okoliczności, a nie spójnych Twoimi wartościami.
To ćwiczenia zmusza wyobraźnię do pracy. Pozwala przyjrzeć się swoim dotychczasowym wyborom. Może się okazać, że obecny scenariusz jest znacznie lepszy niż jakakolwiek alternatywa. Że jest idealny. Mało jest osób, które uznają swoją drogę zawodową za perfekcyjną. Czy to, co do tej pory robiliśmy było dla nas szczególnie ważne?

Pracując nad swoim zestawem wartości definiujemy samych siebie, a nie wydarzenia definiują nas. Trzymając się swoich wartości łatwiej pokonujmy przeszkody.

Ćwiczenie 2 - List

1. Napisz list do siebie w wieku dziesięciu lat. Napisz:
-jakie jest teraz Twoje życie?
-czego się nauczyłeś od czasu, gdy miałeś 10 lat?
-co chciałbyś sobie przekazać – coś, czym powinieneś się kierować, co jest naprawdę cenne i czemu należy poświęcać najwięcej wysiłku?
-czego powinieneś się wystrzegać i unikać?

2. Napisz list, albo notatkę, którą ludzie odnajdą za sto lat. Napisz w nim wszystko, co chciałbyś, aby wiedzieli o Tobie.


Powyższe dwa ćwiczenia pochodzą z książki Zbignewa Ryżaka "Energia wewnętrzna".

wtorek, 6 stycznia 2009

Czy wartości mają wpływ na nasze życie?

Dlaczego jest tak, że jedni ludzie odnoszą sukcesy, są szczęśliwi, tryskają energią, humorem, a inni są rozgoryczeni, leniwi, pesymistycznie patrzą na świat.
Ogromna rzesza ludzi żyje „uśpiona”. Uczą się, pracują, zakładają rodziny, nie wiedząc, po co?

Myślę, że przyczyna właśnie tkwi w wartościach i to właśnie one nadają naszemu życiu sens.

Czym zatem są wartości?

„Wartością może być dowolny przedmiot, idea lub instytucja, któremu jednostka przypisuje ważną rolę w życiu, a dążenie do jego osiągnięcia traktowane jest jako konieczność ze względu na zaspokajanie potrzeb jednostki...Wartości pełnią rolę kryteriów wyboru dążeń ogólnospołecznych, są standardem integracji jednostki ze społeczeństwem, różnicują społeczną sferę osobowości. Wartości to cechy stanowiące o nieprzeciętnych walorach kogoś lub czegoś”. (źródło: wikipedia).

W psychologii, wartość można rozważać jako zjawisko wyboru celu, dążeń, oraz ustosunkowanie się do tego celu, selekcji alternatywnych dążeń w określonej sytuacji, selekcji potrzeb, środków działania.

Wartości wyznaczają standard wyboru indywidualnej drogi życia. Wartości również różnicują dążenia ludzi. Partnerzy lepiej się rozumieją, gdy wspólnie uznają jakieś wartości.
Niektórzy autorzy tworzą podziały wartości, ale nie jest to najważniejsze. Najważniejsza jest świadomość ich posiadania, ponieważ świadome życie zgodne z własnymi wartościami daje nieprawdopodobnie wielka siłę oraz poczucie pewności.

Jeżeli ktoś Cię zapyta: Po co, tak naprawdę to robisz? Dlaczego wybrałeś tę szkołę, pracę? Jeśli będziesz odczuwał przepływająca energię w swojej odpowiedzi, to najprawdopodobniej działasz zgodnie ze swoimi wartościami.

Świadomość swoich wartości jest niezbędna również przy ustalani swoich najważniejszych życiowych celów.

Podkreślić należy, że wartości się nie wybiera, ale uznaje.
A czy Ty, znasz swoje wartości?

W następnym poście zaproponuje Ci ćwiczenia, za pomocą których będziesz mógł uświadomić sobie swoje własne wartości, a co za tym idzie trafniej formować swoje życie.

wtorek, 7 października 2008

Czy to jest dla mnie ważne?

Na początek przytoczę anegdotę, który opowiedział pewien misjonarz, który wrócił z Afryki.

Przychodzi biały człowiek do Afrykańczyka leżącego pod palmą i przekonuje go, by zabrał się do pracy.
- Zacznij uprawiać ziemię, obsiej pole przed swoją chatą – mówi biały.
- No dobrze, załóżmy, że to zrobię, ale po co? – pyta Afrykańczyk.
- Pole obrodzi, będziesz mógł zebrać plony i umieścić je w spiżarni.
- No dobrze, ale co z tego?
- Tym, co zbierzesz, będziesz mógł w przyszłym roku obsiać jeszcze więcej ziemi – nie dawał za wygraną biały człowiek.
- No dobrze, i co dalej?
- Zbierzesz to i złożysz do spiżarni.
- A potem?
- Potem obsiejesz naprawdę dużo ziemi i zbierzesz naprawdę dużo zboża.
- A potem?
- Będziesz bogaty, wyjdziesz sobie przed dom, położysz się pod palmą i będziesz odpoczywał.
- A co ja teraz robię?
….
 Czytając tą historię, możemy doszukać się wiele podobieństw w naszym codziennym postępowaniu. Często robimy wiele rzeczy nie zadając sobie wcześniej pytania, dlaczego to robimy? Czy to ma dla mnie jakiś sens? Po co mi to?
To nasze wartości nadają naszemu życiu sens, dają nam energię oraz poczucie spełnienia.
Jednak dotarcie do naszych wartości nie zawsze jest łatwe, są one czasem głęboko ukryte, tak głęboko, że nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że to właśnie ich brak powoduje, że nie odnajdujmy radości z życia.
Zastanówmy się przez chwilę, jakie działania, które ostatnio wykonywaliśmy, sprawiały nam ogromną radość. Czy w tych momentach, czuliśmy przepływającą w nas energię?
Pomyśl teraz o działaniach, nawet tych najprostszych, które musiałeś wykonać w ostatnim czasie, takie które wykonałeś z ogromnym trudem. Może są jeszcze jakieś inne, do których nie możemy się zabrać od dłuższego czasu.
Odpowiedz sobie, po co, tak naprawdę, to robię?

Dopóki nie odkryjesz swoich wartości, nawet w najprostszych zadaniach, tak długo nie znajdziesz motywacji do ich wykonania.

W następnym poście napisze listę przykładowych wartości. Lista ta, powinna nam ułatwić odnalezienie tych najwłaściwszych, którymi kierujemy się w codziennym życiu.