Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kreatywność. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kreatywność. Pokaż wszystkie posty

środa, 20 marca 2013

Jedna sekunda - inspirujący film

Dziś natknąłem się na bardzo ciekawy film, który wzbudził moją ciekawość i zachęcił do tego samego.
Cesar w swoim wystąpieniu dzieli się z nami swoim doświadczeniem. Otóż zaczął nagrywać jednosekundowe ujęcia ze swojego życia, następnie zmontował z tego film.
Postanowiłem, że pójdę w jego ślady i spróbuję tego samego. Zobaczę co z tego wyjdzie.
Być może zamieszczę za jakiś czas swój pierwszy fragment :)

Miłego oglądania.




środa, 16 września 2009

Jak poderwać dziewczynę

Nie nie nie, na pewno nie będzie o tym.

Dziś chciałem przedstawić Ci śmieszną reklamę.
Dlaczego reklamę? Od dłuższego czasu nosiłem się z zamiarem stworzenia fajnego miejsca, gdzie mógłbym realizować swoją kolejną pasję - kreatywne reklamy.
Na początek stworzyłem bloga.

Zachęcam Cię już dziś do zaglądania w to miejsce częściej.
Pod filmem znajdziesz link do mojego kolejnego bloga.




Blog: Reklama - ekscytujące przeżycia


Pozdrawiam.
Artur Rak

Co Konfucjusz miał wspólnego z nauczaniem?

Ponad 2400 lat temu Konfucjusz głosił:

To, co słyszę, zapominam.
To, co widzę, pamiętam.
To, co robię, rozumiem.

Dlaczego po tylu latach nauczyciele w naszych szkołach nie potrafią wziąć sobie tych słów do serca?
Szczerze mówiąc –nie rozumiem.
Dla przykładu przedstawiam krótkie demo, na które natknąłem się w Necie.

Otóż, autor pewnego bloga zaangażował swoje dzieci w pewien projekt (de facto była to kara za niewłaściwe zachowanie). Ich celem było stworzenie krótkiego modułu edukacyjnego na temat mycia zębów.
Ponoć całe przedsięwzięcie trwało niespełna godzinę.

Zobaczcie efekt.

Krótkie szkolenie.


Zastanawiam się mocno, czy nie wprowadzić takiego sposobu karania na swój grunt rodzinny.

Pozdrawiam.
Artur

Powiązane tematy


Blended learning- nowa era nauczania.

Zagraj o odporność.

czwartek, 3 września 2009

Wychodzenie ze strefy komfortu. Ćwiczenie.

Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj.
Mark Twain

Wczoraj jeden z czytelników mojego bloga w komentarzach poprosił mnie, abym napisał coś więcej na temat strefy komfortu. Na początek proponuje Ci wykonać dwa świetne ćwiczenie.

Pierwsze co należałoby zrobić aby wyjść poza swoją strefę komfortu, to stworzyć listę swoich codziennych czynności.

Dla przykładu umieszczam swoją ostatnią listę:

  • Wstaję codziennie o 6.10.
  • Swoje ubrania przygotowuję zawsze przed wyjściem z pracy.
  • Kiedy odbieram dzieci z przedszkola, wracając do domu wybieram zawsze tę samą drogą.
  • Słucham przeważnie tego samego gatunku muzyki. O, nawet nie wiem co to za gatunek. :(
  • Nie lubię czytać wierszy.
  • Słucham tych samych kanałów radiowych.
  • Chodzę zawsze do tego samego fryzjera.


Oczywiście, to tylko częściowa lista powtarzających się czynności. Dobrze jest więc robić od czasu do czasu taką listę. Ja robię to raz na kwartał.
Drobna uwaga. Na początku nie przesadzaj z długością tej listy, ponieważ zbyt wiele nowych czynności może Cię raczej zniechęcić. Proponuję zastosować w tym przypadku metodę „małych kroczków”.


Co dalej. Pomyśl przez chwilę, jak można by to zmienić. Nie przegnij tylko, nowe czynności muszą być realne i osiągalne.

Ja w tym miesiącu zrobię tak:

  • Będę wstawał o 5.50, a te zaoszczędzone minuty przeznaczę na czytanie wierszy. Na początek zrobię to przez trzy kolejne dni, a potem zobaczę, może coś zmodyfikuje.
  • Wracając do domu pojadę od czasu do czasu inną drogą.
  • Wezmę do samochodu muzykę poważną i orientalną. A co mi tam. Skąd mam wiedzieć, że jej nie polubię jeśli tego nie wypróbuję.
  • Umówię się do nowego fryzjera.
  • Swoje rzeczy do pracy przyszykuję dzień wcześniej. Przynajmniej kilka razy.
  • Posłucham radia Maryja. Zacznę od jutra. :)

Drogi czytelniku zachęcam Cię do tego samego.
Swoja drogą, myślałem o utworzenie forum do tego bloga. Mógłbym wtedy zaproponować swoim czytelnikom założenie takiego dziennika doświadczeń. Każdy mógłby wypisać swoje plany, które chce zrealizować, a potem zdać relację czy mu się udało.
Wszyscy czytelnicy mogliby się nawzajem wspierać w realizacji swoich postanowień.
Jeżeli jesteś za utworzeń forum na tym blogu, to wyraź swoje poparcie w ankiecie, którą umieściłem w górnym prawym rogu tego bloga.


Kolejne ćwiczenie, którego celem jest sprawdzenie, czy potrafisz wyjść poza swoją strefę komfortu.

Ciekawy jestem, czy poświęcisz swój czas na rozwiązanie tego ćwiczenia.
Narysuj cztery proste linie łączące się ze sobą (nie odrywając ołówka od papieru) przechodzące przez wszystkie 9 kropek.

Od 4 linie. Artur Rak


I co, udał Ci się?
Jeżeli nie, to udzielę Ci małej podpowiedzi. Czy wykonując to ćwiczenie próbowałeś wyjść poza schemat? Większość osób, które wykonują na początku to ćwiczenie, star się rysować linie w obszarze kwadratu. Czy ty również postępujesz w ten sposób? Tak samo jest w naszym życiu. Jak mamy się rozwijać, jak mamy znaleźć rozwiązanie naszych problemów, skoro powtarzamy wciąż te same czynności. Zrób coś innego, a zobaczysz, że życie jest ciekawsze, bardziej kolorowe. Aby do czegoś dojść, trzeba wyruszyć w drogę.

No dobra, do dzieła. Wróć do naszego ćwiczenia z kropkami i połącz je czterema liniami.

Na końcu posta znajdziesz odpowiedź. Pamiętaj, że jeżeli pójdziesz na łatwiznę, oznaczać to będzie że się poddałeś.
Nie chcę Cię dołować, ale jeżeli znalazłeś rozwiązanie, to wiedz, że można to także zrobić za pomocą trzech linii.:)
Do dzieła!

Nie męcz się, zaglądnij tutaj po odpowiedź.

Żeby Cię nie dołować… to wyobraź sobie, że można zrobić to za pomocą jednej linii!

Odpowiedzi:
Cztery linie.
Trzy linie.
Jedna linia.

Pozdrawiam.
Artur Rak

Powiązane informacje.

Strefa komfortu
Nowe życie
Jak się zmienić. Teatr życia codziennego.
Co wpływa na naszą nieskuteczność?

niedziela, 5 lipca 2009

Planowanie. Czy aby na pewno robię to dobrze?


Siedzisz zapewne w tym momencie przed ekranem komputera i czytasz ten tekst. Zastanawiasz się, czy warto czytać dalej, ponieważ już nie raz okazało się, że po przeczytaniu kilkunastu zdań, w żaden sposób nie potrafiłeś zrozumieć, do czego zmierza autor.

Ne jesteś sam, ja również bywałem w podobnych sytuacjach. Dlatego też, mogę Cie zapewnić, że możesz śmiało zakończyć czytanie w tym właśnie momencie. Nie mam zamiaru zmuszać Cię do czegokolwiek, co uznałbyś za nic niewarte. Jeżeli potrafisz wyznaczać sobie cele i realizować je z ogromną skutecznością, to ten tekst niewiele Ci pomoże. No chyba, że chcesz zweryfikować swoje dotychczasowe poglądy.

Jeśli jednak, masz z tym problemy i ciężko Ci jest zaplanować swoją przyszłość albo realizacja Twoich planów zbytnio odbiega od Twoich pierwotnych założeń, to ten tekst jest dla Ciebie. Czytając dalej, będziesz mógł poznać i zrozumieć pewien mechanizm skutecznego działania.

Zapewne już nie raz słyszałeś o tym, że prawdziwa motywacja musi pochodzić z wewnątrz. Żadne stymulatory zewnętrzne nie dadzą ci w dłuższej perspektywie energii. Pieniądze, samochód, laptop, komórka, dopłata do wczasów, to są właśnie motywatory zewnętrzne, które oczywiście są przyjemne, ale nie na długo. Po jakimś czasie przyzwyczaisz się do tego i będziesz chciał jeszcze więcej i więcej.

Dopiero ostatnio zdałem sobie sprawę, dlaczego niektóre moje postanowienia nie były realizowane. Bynajmniej nie tak, jakbym sobie tego życzył.

Mam zamiar podzielić się z Tobą moim ostatnim odkryciem.

Prosty przykład, który pozwoli Ci poznać mój sekret.

Weź długopis i kartkę i napisz: „chcę schudnąć dwa kilogramy”, oraz: „wielki słoń”.

Czy potrafisz zaobserwować jakąś istotną różnicę pomiędzy tymi dwoma sformułowaniami?

Chodzi mi o sam proces, a dokładnie Twoje zaangażowanie. Czego doświadczasz w tym momencie?

Ktoś może powiedzieć, że pierwsza formuła zawiera cztery wyrazy, a druga tylko dwa. Pierwsza odnosi się do osobistego postanowienia, a druga opisuje zwierzę. Zapewne ma rację.

Tak samo jest z postanowieniami np. noworocznymi.

Jeżeli do opisania postanowień użyjesz tylko głowy, czyli części logicznej, to nie masz co liczyć na spektakularny sukces.

Zaangażuj w ten proces swoje ukryte emocje. Zrób to całym swoim sercem.

Wróćmy do przykładu pierwszego: „wielki słoń”. Zwróć uwagę co się stanie, kiedy zaczniesz sobie go wyobrażać. Proponuję Ci mały eksperyment. Zamknij oczy i wyobraź sobie to zwierzę. Stwórz dokładny obraz, nie zapominając o najdrobniejszych szczegółach: stopy, uszy, końcówka trąby, oczy, skóra, ogon, itp. Teraz dotknij swojego słonia. Jaką ma skórę? Gładką, szorstką, mokrą, suchą? A czujesz jakiś szczególny zapach? Gdzie znajduje się ten słoń? Opisz dokładnie to miejsce. Czy jest oprócz Ciebie i słonia ktoś jeszcze? Czy potrafisz wyobrazić sobie dźwięk jaki wydobywa słoń?

Teraz porównaj ze sobą te dwa stwierdzenia: „wielki słoń” i „chcę schudnąć dwa kilogramy”.

Czy widzisz, czujesz tę różnicę? Które stwierdzenie, jest bardziej żywe, realne. Które bardziej działa na Twoją wyobraźnię.

Teraz zrób kolejne ćwiczenie i postaraj się doświadczyć wszystko to, co jest związane z chudnięciem. Nie chodzi mi o to, żebyś wyobraził sobie jak przebiega cały proces rozpadu tkanek tłuszczowych w Twoim organizmie. Choć i to, może pomóc niektórym osobom. Mam jednak na myśli wszystkie Twoje działania, które podejmiesz w celu realizacji swojego postanowienia.

Opisz dokładnie krok po kroku jak zamierzasz to realizować oraz jak będziesz wyglądał i jak będziesz się czuł, kiedy tego dokonasz.

Wyobraź sobie siebie za miesiąc chudszego o dwa kilogramy. Jak się czujesz z nową wagą. Jak inni ciebie postrzegają, co Ci mówią. Czy odczuwasz zadyszkę wchodząc po schodach do swojej dziewczyny, która na Twoje nieszczęście mieszka na czwartym piętrze? O ile czujesz się swobodniej chodząc bez zbędnych fałdów, otaczających Twój brzuch po plaży w Międzyzdrojach. Twoja smukła i wysportowana sylwetka przyciąga kobiece spojrzenia niczym żółta bluzka czarne muszki (chyba przesadziłem).

Pamiętaj o wszystkich szczegółach. Nie zapomnij o kolorach, smakach, dźwiękach.

Jeżeli przyłożyłeś się należycie do tego zadania, to nie powinieneś mieć większych problemów z realizacją tego postanowienia.

Nie zapomnij o bardzo istotnej rzeczy. Mianowicie, spisz swój cel na papierze albo komputerze. Możesz również zrobić to nawet na jakimś publicznym forum (ja do tego celu wykorzystuje forum.proaktywnie.pl). Słowo pisane ma ogromną moc, zawsze można do tego wrócić i ewentualnie skorygować swoje działania (jest to naturalna rzecz, jeśli chodzi o planowanie). Pamięć nasza bywa ulotna i często zawodzi, zwłaszcza w sytuacjach kryzysu. A więc „szable w dłoń” i … chodziło mi oczywiście, o długopis J.

Na koniec jeszcze jedna sprawa, godna uwagi. Jeżeli masz kogoś zaufanego, komu mógłbyś powierzyć swoje przyszłe plany, to zrób to bez wahania. Takie posunięcie ma jeszcze większą moc. Pod jednym warunkiem, że ten ktoś, będzie pragnął Twojego dobra, tak samo jak Ty. Osoba ta z pewnością będzie Cię wspierać w Twoich działaniach, jeśli oczywiście, poprosisz ją o to.

No dobrze, czeka Cie jeszcze podjęcie dobrej decyzji. A mianowicie, kiedy masz zamiar wprowadzić nową wiedzę w czyn? Bo jak powiedziała pewna mądra osoba: „wiedza bez działania, to brak wiedzy”. Ja osobiście wierzę, że już to uczyniłeś.

Pozdrawiam i życzę wytrwałości.

Artur

niedziela, 7 czerwca 2009

Idea killers – Idea tłumiona w zarodku.


Było to w zeszłym roku - w czerwcu. Trzymając w ręku jeszcze cieplutki dyplom Trenera Biznesu, wpadła mi do głowy pewna idea. Tym pomysłem było, stworzenie profesjonalnego centrum szkoleniowego. Miałby być to „klucz” do mojego rozwoju osobistego.
Postanowiłem, że na początek poszukam chętnych osób wśród absolwentów szkoły trenerów biznesu. Bez wahania zgłosiło się 8 osób i tak się zaczęło.

Na pierwszym spotkaniu przedstawiłem osobistą wizję i zaproponowałem na początek, aby każdy z uczestników przygotował swój warsztat. Gotowe programy chciałem usprawnić poprzez informacje zwrotne przekazywane przez pozostałych uczestników podczas próbnych szkoleń. Zależało mi na wspólnym rozwoju.
W ten sposób chciałem, żeby stworzyć profesjonalny program szkoleń, który można by było wypuścić na rynek.
Na kolejnych spotkaniach zaczęły pojawiać się schody. „Mordowanie” pomysłów zdominowało większość naszego wspólnego czasu. I tak oto w ten sposób rozpadła się nasza paczka i każdy poszedł w swoim kierunku.

Przyszedł czas refleksji. Zadawałem sobie pytania: „dlaczego się nie udało?”
Doszedłem do wniosku, że większość z nas nie potrafiła przyjąć cudzego pomysłu, ponieważ wolał swoje. Edward Nęcka w swojej książce: „Trening Twórczości” pisze o podstawowym błędzie, który często popełniamy, krytykując cudze pomysły. Tym błędem jest przyjęcie pozycji nieomylnego i wszystkowiedzącego autorytetu.
Dobieramy wówczas takie słowa, które mają wykazać, że pomyśl jest zły. Oczywiście jest to tylko nasza wersja takiego myślenia.

Poniżej przedstawiam przykładową listę zwrotów zabijających pomysły. Nie traktuj jej jako wyroczni w podejmowaniu osądów. Oprócz wyrażanych zwrotów przez innych uczestników liczy się również kontekst oraz intencje. Niemniej warto porozmawiać o tym z pozostałym osobami zanim podejmiemy wspólną dyskusję nad jakimś pomysłem.

Poniższe zwroty mogą być wyrażane zarówno w liczbie pojedynczej, jak i w liczbie mnogiej:

Nie mam talentu do…
Hmmm, no tak…
Nigdy tego nie robiłem…
Już raz nad tym pracowaliśmy.
Jestem na to za stary.
To nie będzie działać.
Nie jestem jeszcze do tego przygotowany.
Bądźmy praktyczni.
Bądźmy realistami!
Nie walczmy z wiatrakami!
Nigdy nie przekonamy do tego pomysłu dyrekcji.
Zlećmy komuś napisanie na ten temat raportu.
Powołajmy specjalną komisję.
Po prostu wiem, że to nie będzie działać.
A któż to wymyślił?
To się sprawdzało przez ostatnie lata, więc musi być dobrze.
Mamy w tej chwili na głowie wiele innych planów.
W teorii wszystko wygląda pięknie, ale nie sądzę, ze by działało to w praktyce.
Zbyt teoretyczne.
Gdyby to było dobre, ktoś musiałby na to wpaść wcześniej.
Czy już ktoś wpadł na ten pomysł wcześniej?
Ludzie powiedzą, ze jesteśmy lekkomyślni (niepoważni).
Zbyt nowoczesne.
Zbyt przestarzałe.
Zbyt proste, aby działało.
Czy naprawdę uważasz, że to będzie działać?
To nie w naszym stylu.
Trzeba się będzie nad tym zastanowić przy innej okazji.
Pan nie rozumie, w jakiej jesteśmy sytuacji!
Pan nie rozumie, na czym polega nasz problem!
Jesteśmy na to za mali.
Jesteśmy na to za duzi.
Jesteśmy początkujący, nie możemy się na to porywać.
Poczekamy, zobaczymy…
Nie widzę żądnego związku…
To nie będzie działać w naszym otoczeniu (firmie, mieście).
Nie mamy na to odpowiednich przepisów (procedur).
Szef chyba zemdleje!
My za to nie odpowiadamy.
To nie nasz wydział.
To nie nasza sprawa.
Nie po to tu jesteśmy.
Z tym będzie tylko kłopot.
Założę się, że to wymyślił jakiś jajogłowy profesor!
Tego nie mam w planie.
Radziliśmy sobie zawsze doskonale bez tego.
To oznacza dla nas więcej pracy.
Za wcześnie na to!
Za późno na to!
Co sobie pomyśli pan x (dyrektor, prezes)?
Nasi ludzie tego nie przyjmą.
Nie można nauczyć starego psa nowych sztuczek.
Żaden młodziak nie będzie mnie uczył, co mam robić!
No nie, ja nie mogę!
(milczenie).

Jeżeli przychodzi Ci do głowy jeszcze jakiś inny zwrot, to nie krępuj się wpisz go w komentarzach do tego prosta.

Pozdrawiam.
Artur