Pokazywanie postów oznaczonych etykietą moja historia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą moja historia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 31 grudnia 2013

Refleksja pod koniec roku



Dziś jest ważny dzień. Mija stary nadchodzi nowy rok. Nie wiem jak Ty, ale ja w takich momentach lubię rozmyślać. Biorę czysta kartkę papieru, długopis do ręki, siadam na swoim czarnym  obrotowym krześle i piszę. Notuję wszystko, co mi przychodzi do głowy i ma związek z przemijającym rokiem. 

piątek, 27 grudnia 2013

Przeprowadzka


Po kilku latach ciułaczki po różnych miejscach w sieci, mam tu namyśli pisanie na wielu blogach, nadszedł czas radykalnych zmian. Dziś założyłem nowego bloga, którego chcę poświęcić jednemu tematowi.

O czym będę pisał na nowym blogu?
Głównymi tematami, które chcę rozwijać będzie sprzedaż i marketing. Coś, co jest mi bardzo bliskie, czym zajmuje się przeszło od ponad 20 lat.

W ostatnich latach powstało wiele blogów o tematyce rozwojowej. Jednym słowem jest duża konkurencja. Blogerami, którzy się tym zajmują są głównie ludzie młodzi, z którymi najzwyczajniej nie mam szans w walce o uwagę czytelnika. Czasu mam nieporównywalnie mniej, choćby z racji tego, że mam rodzinę, pracę i masę projektów na głowie.

To nie znaczy, że od czasu do czasu coś tu nie wrzucę :)

Już dziś możesz mnie śledzić na stronie www.arturrak.pl
Aby nie stracić kontaktu ze mną możesz w bardzo prosty sposób zastosować opcję subskrybcji, np. poprzez narzędzie feedly.
Jeśli nie nie korzystasz z agregatów treści, a nie chce ci się regularnie zaglądać na moją stronę, proponuję zapisać się na newsletter.
Zapisz się!
Raz w miesiącu dostaniesz ode mnie maila z aktualnymi wpisami. Dla stałych czytelników przewiduję od czasu do czasu jakąś niespodziankę.

Jeśli  masz jakieś uwagi albo propozycję, to zachęcam do pozostawienia komentarza.

Pozdrawiam,
Artur




wtorek, 1 stycznia 2013

Piękne chwile


Święta zawsze kojarzyły mi się z górą dobrego jedzenia, ze wspólnym przebywaniem z rodziną, śpiewanymi kolędami i oczywiście z nadchodzącym końcem roku (niekoniecznie świata). Miniony rok był dla mnie wyjątkowy pod różnymi względami, choćby to że spędziłem z rodziną cudowne wakacje w egzotycznym kraju, wyprawiłem córkę do pierwszej klasy, syna zapisałem do klubu sportowego, a sam powróciłem na boisko. Co  prawda w październiku powróciła kontuzja, ale mam nadzieję, że już od lutego będę mógł znowu cieszyć się biegając za piłką.


Początek roku, a przede mną wiele nowych wyzwań:
1. Pierwszy obóz zimowy mojego syna.
2. Nowe zlecenia na szkolenia (na obecną chwilę mój staż jako trener,  to 1000 godzin szkoleniowych).
3. Prawdopodobnie koniec pracy na etat (umowa była na zastępstwo tylko do marca).
4. Perspektywa pracy w nowych zawodach (to na wypadek gdyby wypełnił się punkt trzeci).
5. Wyjazd z rodziną na ferie zimowe na początku lutego (to będą chyba moje pierwsze w życiu).

6. Wakacje – zamierzam w tym roku zobaczyć Włochy albo Grecję (wszystko zależy od rodzinnego budżetu). Jak będzie kiepsko, to pojadę w góry na Słowację.
7. Wykończyć w końcu taras domowy do końca maja (od wprowadzki  świeci goły beton).
8. Mam również w planach założenie mikro szkółki piłkarskiej w swojej miejscowości (takie moje małe marzenie z przed 15 lat).
9. Jest jeszcze duży plan, który chodzi mi po głowie od 4 lat. Brakuje mi jednak koncepcji i wsparcia ze strony innych osób. Chciałbym założyć instytut, fundację, stowarzyszenie wspierające działalność sprzedażową. Coś w stylu  akademii dla handlowców, sprzedawców i wszystkich innych osób, które zajmują się obsługą klienta.

Jak więc widać, dużo się będzie działo i mam jakieś przeczucie, że z roku na rok przybywa mi więcej obowiązków. Mimo to radzę sobie świetnie, a to za sprawą rosnącej mojej efektywności. Nauczyłem się zarządzać swoimi zadaniami i zgodnie z sugestią Covey’a wykonuję na początku rzeczy najważniejsze. Nie wyobrażam sobie pracy, w ogóle życia bez mądrego planowania na kartce papieru.
Do tego potrzebna jest znajomość własnych wartości, a dokładniej ich obecnej hierarchii.
Bardzo martwi mnie perspektywa utraty pracy etatowej. Jakby nie patrzeć są to stałe dochody i płatny urlop. Z drugiej strony czuję się jakoś uwiązany i nie mogę rozwinąć skrzydeł w swojej działalności szkoleniowej. Tak jak napisałem wyżej będę musiał podjąć się pracy w innych zawodach jako freelancer. To oznacza, że nie będę miał pewności ile zarobię w danym kwartale. Mając rodzinę i dom na utrzymaniu rodzi się w mojej głowie wiele obaw.

środa, 5 grudnia 2012

Chcę żyć z większą świadomością


Wczoraj, kiedy kładłem się spać i wetknąłem w uszy słuchawki by posłuchać swojej ulubionej stacji z muzyką filmową, przeszył mnie strach. Miałem poczucie, że życie „przecieka mi przez palce”. Nie odczuwałem satysfakcji ze swoich dokonań minionego dnia.
To za mało czasu dla żony, za mało cierpliwości dla dzieci, za dużo krzyku o psa, za mało dbania o swoje zdrowie itp. I właśnie w pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że moje życie to jakiś sen, fikcja, tania komedia, obyczaj i dramat w jednym.

Zwróćcie uwagę na to, że mniej więcej spędzamy 95% świadomego życia, przebywając w przeszłości albo w przyszłości.
Innymi słowy, albo reagujemy na przeszłe wydarzenia, albo martwimy się przeżyciami, które mają dopiero nadejść.
Zamiast koncentrować się na tym, by dzień dzisiejszy był doskonały stale rozpamiętujemy coś z przeszłości albo martwimy się tym co nas czeka.
Jeśli żyjesz w przeszłości, na pewno nie są Ci obce zwroty:
- Gdybym 10 lat temu wybrał inne studia, dziś miałbym wymarzoną posadę.
- Powinienem już dawno nauczyć się tego języka angielskiego, atak nie dostałem tej pracy.
- Nie powinienem odchodzić z tamtej firmy, gdybym pozostał jeszcze 3 miesiące, na pewno dostałbym awans.
Czasami jest inaczej i stale dążymy do tego, by znaleźć się w innym punkcie w przyszłości:
- Kiedy już skończę te studia, na pewno znajdzie się ktoś, kto zaoferuje mi dobre stanowisko i pensję.
- Gdy tylko uzbieram 10 tys. wyjadę na wspaniałą wycieczkę po Azji.
- Moje życie będzie spełnione, jeśli tylko uda mi się znaleźć odpowiedniego partnera.

Chciałbym nauczyć się panować nad każdą chwilą i zdać sobie sprawę z tego, że to, co JEST, zawsze jest ważniejsze od tego, co już SIĘ STAŁO, i tego, co dopiero się WYDARZY.

Musiałem to napisać, by bardziej sobie to utrwalić i zwiększyć skuteczność w swoim postępowaniu. Teraz wiem na pewno, że nie chcę tak żyć.
Dziś, kiedy to piszę czuję się bardziej zrelaksowany. Odczuwam przepływ dodatkowej energii. Widzę więcej możliwości i szans które pojawiają się w ciągu dnia. W końcu czuję, że mogę kontrolować swoje życie.

Boję się tylko jednego, że znowu wpadnę w te „koleiny bylejakości” i uznam, że sen jest lepszy od życia.

sobota, 31 grudnia 2011

Podsumowanie roku 2011





31.12.2011, godzina 8:11. Wstałem dziś wcześniej, by usiąść przed komputerem i podsumować kończący się rok. Takie zamknięcie pozwoli mi spojrzeć na zakończone wydarzenie z pewnej perspektywy, bym mógł chłodno skalkulować swoje poczynania. To także świetna okazja, by zastanowić się co poszło dobrze, a z czym przesadziłem stawiając sobie na początku roku cele.

SPRAWY ZAWODOWE

Zacznę od tego co mi nie wyszło.
  • Nie przetrwałem prowadząc firmę na samo zatrudnieniu. Zmuszony byłem podjąć dodatkową pracę na etat.
  • Za mało zdobytych nowych klientów.

Co się udało osiągnąć:
  • Nie zlikwidowałem swojej firmy, która dziś obchodzi swoje drugie urodziny. Obroty stale rosną, ale nie na tyle, abym mógł porzucić pracę etatową.
  • Przeprowadziłem duży projekt szkoleniowy dotyczący umiejętności sprzedażowych. W sumie 384 godzin spędzonych na sali szkoleniowej z 6 grupami po 12 osób.
  • Przeprowadziłem dwa zajęcia całodniowe na Studiach podyplomowych na Uniwersytecie Szczecińskim (będzie kontynuacja w roku 2012).
  • Dodatkowo 22 dni szkoleniowe z autorskimi programami z zakresu marketingu i sprzedaży. Wszystko to na zlecenia moich klientów oraz firm szkoleniowych, z którymi współpracuję.
  • Zdobyłem pracę w marcu w bardzo prestiżowej firmie, w której pracuję do dziś. Udało mi się dostać do marketingowej grupy projektowej oraz przeprowadziłem dwa mini szkolenia dla swojego zespołu.
  • Nawiązałem współpracę z warszawskim Klubem Strategów Marketingu.
  • Rozpocząłem prace nad nowym projektem – Fundacją, która ma pomóc w rozwoju lokalnego biznesu (na razie nie mogę zdradzić więcej szczegółów)
  • Założyłem 3 strony internetowe.


SPRAWY ROZINNE I SAMOROZWOJOWE

Co nie wyszło:
  • Za mało czasu spędzonych z dziećmi (większość szkoleń prowadziłem w weekendy)
  • Za mało ruchu i w ogóle zaniedbane własne zdrowie. Czego efektem jest między innymi zwiększona masa ciała o 4 kilogramy.
  • Nierozwinięty, zapuszczony projekt społeczny - „szczęście”.


Co mi się udało:
  • Cudowne wakacje w Chorwacji z całą rodziną. To za sprawą dodatkowej pracy na etat.
  • Wyprawiony z ogromnym sukcesem do pierwszej klasy sześcioletni syn. Tutaj byłem zmuszony poprzez zamieszanie z systemem oświaty. Z perspektywy czasu, uważam jednak, że to była dobra decyzja. Za rok tym samym śladem pójdzie moja córka.
  • Dokończony ogród, w tym postawiony plac zabaw. Spoglądam teraz przez okno i widzę że czeka mnie „krecia robota” (na razie 30 brązowych kopców na mojej pięknie odnowionej trawce).
  • Kontynuacja newslettera z metaforami. Na chwilę obecną mam zapisanych na listę 2530 subskrybentów.



BLOG I STRONA FIRMOWA WWW

Blog
odsłon stron  - 30 000 (w grudniu padł rekord – 3700)
Średni czas spędzony – 1,37
Średnia ilość stron – 1,7
Strona firmowa
Odsłon stron -69 000
Średni czas spędzony – 2,34
Średnia ilość stron – 3,76

Podsumowując uważam, że rok 2011 był udany, choć nie brakowało chwil zwątpienia. Zauważyłem, że zabieram się za wiele projektów na raz, a to rzutuje na moje relacje rodzinne.
W najbliższym czasie planuję wyznaczyć sobie priorytety, które posłużą mi jako mapa życiowa. Mam świadomość, że jest to moja pięta achillesowa, ale nie podaję się…

PS.
Jeśli chcesz podzielić się swoim podsumowaniem roku, zachęcam do pozostawienia komentarza.
Zapraszam również do dołączenia do grupy na Facebooku „jestem szczęśliwy”.


poniedziałek, 28 lutego 2011

Dlaczego to robię?

Dlaczego to robię?

Od kilku godzin gapię się w ten monitor niczym narcyz w swoje ulubione lustro i nie mogę zrozumieć dlaczego to robię. Nie mogę pojąć, dlaczego to znów zrobiłem? Po co dziś znowu wszedłem na FB, na google readera, na Google analitics, i w ogóle na całe mnóstwo innych aplikacji?
Sam nie wiem, czy to nałóg, czy niezbędna rękawica na zimowy wieczór.
Jest tyle ważnych rzeczy dookoła, które ulatują i pękają niczym bańka mydlana wypuszczona z rąk dziecka. Moi bliscy, rodzina, dzieci, to przecież oni są dla mnie najważniejsi.
Niedokończone projekty, teksty, zadania i wiele innych przydatnych spraw, dzięki którym inni mogą poczuć się lepiej.

Dlaczego to robię?
Konflikt wartości?

Nie potrafię odpowiedzieć…

Brak czasu na refleksję – susza intelektualna – kac moralny za drzwiami życia.

wtorek, 26 stycznia 2010

Nowy Rok - nowe wyzwania.

W listopadzie pisałem na łamach mojego bloga o tym, że szykują się u mnie Wielkie Zmiany.
Naprawdę trudno jest mi znaleźć dodatkowy czas, abym mógł coś naskrobać. Dobra do rzeczy. Na początku grudnia postanowiłem, że po 15 lat pracy w korporacjach spróbuję swoich sił w prowadzeniu własnego biznesu. Nie była to łatwa decyzja. Tym bardziej, że mam na karku ogromny kredyt, dwójkę małych dzieci oraz koszty związane z utrzymaniem domu.
Pewnie zastanawiasz się, co to za biznes?

Nie, nie jest to żaden MLM, czy jakakolwiek inna, bajeczna dźwignia finansowa. Ostatnio mnóstwo ofert krąży po sieci, pisanych przez ludzi zafascynowanych książkami Kiyosakiego. To dobre dla początkujących, niekiedy naiwnych młodych ludzi. Nie będę się wdawał w szczegóły, bo odbiegnę od tematu.

Założyłem własną firmę szkoleniową. Chcę działać w całej Polsce, w szczególności w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu i oczywiście w Szczecinie – moim rodzinnym mieście.

W listopadzie zorganizowałem także grupę trenerską. Spotykamy się co dwa tygodnie, a głównym celem naszych spotkań jest dzielenie się wiedzą, umiejętnościami i doświadczeniem. W czwartek odbędzie się piąte spotkanie.

Mam także swoją stronę firmową, którą oczywiście sam stworzyłem.
Firma szkoleniowa StepbyStep - Szczecin

Nawiązałem kontakty z kilkoma trenerami, w tym z jednym z Warszawy. Wciąż szukam partnerów biznesowych ze wspomnianych wyżej miast.

W kwietniu planuję wystartować z Akademią Trenera. Wraz z kilkoma uczestnikami warsztatów trenerskich organizuję otwarte spotkanie, tak zwane Dni Otwarte Akademii.

Od dwóch dni siedzę i próbuję rozszyfrować niesamowicie ciężką dokumentację związaną z EFS.
Mam ambitny plan złożenia dwóch wniosków o dofinansowanie moich działań szkoleniowych.
Jeden projekt dla osób bezrobotnych, a drugi dla pracowników małych i średnich przedsiębiorstw.

Pracuję również nad kampanią mailingową, skierowaną do potencjalnych klientów. Czeka mnie niełatwe zadanie, muszę pozyskać minimum 1000 adresów mailowych. Skuteczność takich akcji przewiduje 2-3% wejść na stronę. Jeżeli z tego trafi się dwóch nowych klientów, to będzie dobrze :).

Muszę już kończyć i mam nadzieję, że znajdę w tej szaleńczej gonitwie trochę czasu, by podzielić się z Tobą swoimi nowymi doświadczeniami.

Pozdrawiam.
Artur

środa, 21 października 2009

Żyję!


Dzisiaj napiszę króciutko…

Mam ostatnio mało czasu, ponieważ pochłonięty jestem przygotowywaniem nowego projektu.

Mam nadzieję, że tym razem pójdzie jak należy.

O jejciu, jakże będę szczęśliwy jak to wypali. W końcu będę robił to, na czym najbardziej mi zależy.

Dziś nic nie ujawnię. Tak na wszelki wypadek, żeby nie zapeszyć. :)

Pozdrawiam.

Artur

PS.
Dzisiejsza fotka przedstawia wspólne dzieło mojej całej rodzinki.

piątek, 25 września 2009

Coaching za darmo?


Dziś setny post. Taaadaaa!

Chciałem to jakoś uczcić, postanowiłem więc, że pochwalę się tu swoim wyczynem.
Od dwóch miesięcy funkcjonuje i świetnie rozwija się jeden z moich autorskich projektów społecznych. Jest nim coaching internetowy.




GLOBUS -D
Beta

Co oznacza powyższy skrót?


Globalna (rozbudowana, równoległa) współpraca z wieloma coachami (daje to możliwość lepszego wglądu w problemy klienta - interwizja) - „co dwie głowy, to nie jedna”. W ten sposób oferujemy zdecydowanie lepszą jakość niż tradycyjna forma.

Luźna (bezstresowa, anonimowa) forma kontaktu – niektórzy ludzie w kontaktach bezpośrednich mogą być bardziej nieufni, nieśmiali. Tym samym mogą mieć tendencję do ukrywania istotnych faktów, które mogą mieć wpływ na przebieg całego procesu. Klient może przerwać Program w dowolnym momencie.

Ogólnodostępna – program dostępny dosłownie dla każdego w dowolnym miejscu na świecie.

Bezstresowa (dowolny czas i miejsce) – klient sam decyduje kiedy ma udzielić odpowiedzi.
W ten sposób ma więcej czasu na przemyślenie swoich odpowiedzi, a tym samym szansę na głębszą autorefleksję.

Unikatowa (innowacyjna, nowatorska)– proponowana forma jest pionierskim zjawiskiem na polskim rynku. W ostatnim czasie jesteśmy świadkami digitalizacji społeczeństwa – interaktywne lekcje, studia, szkolenia, konferencje itp. Celem projektu GLOBUS jest włączenie coachingu w ten ogólny trend.

Solidna – przez to, że coache również mają więcej czasu na zadanie kolejnych pytań, zwiększa to ich precyzyjność.

Darmowa –proponujemy Państwu tę innowacyjną formę rozwoju całkowicie za darmo przez okres trzech miesięcy. Czas ten jest zdecydowanie wystarczający, by osiągnąć pożądane rezultaty.


Każdego tygodnia dochodzą nowi członkowie. Niestety większość z nich, to typowi obserwatorzy. Ludzie chyba taka mają, że lubią sobie tylko popatrzeć, poprzyglądać się z boczku, pośmiać , powspominać, powzdychać, poczytać z zapartym tchem.
Ale są też osoby, którym bardzo zależy na swoim rozwoju. I właśnie taki ludziom dedykowany jest owy program.
W wypowiedziach tych osób jest przeogromna ilość prywaty, zwierzeń i determinacji. A wszystko po to, aby się zmienić. Oczywiście na lepsze –mam nadzieję.

Jeżeli chcesz dołączyć do tego programu, to czuj się zaproszony.
Coaching internetowy GLOBUS

Wystarczy założyć sobie konto na GoldenLine.
Od Globus


Poniżej link do mapy przyszłych moich działań związanych z tym programem.

Mapa myśli. Coaching Internetowy GLOBUS-D.

Wciąż szukam osób, którzy tak jak ja, chcą pomagać innym. Osób, którym brakuje pomysłów, w jaki sposób mogą wykorzystać swój niezwykle cenny dar.
Wystarczy napisać do mnie, z pewnością coś zaproponuję. Mam przeogromną ilość pomysłów. Pisałem zresztą o tym w poprzednim poscie. "Jak mam wykorzystać tę energię?"

Pozdrawiam gorąco.
Artur


Podobne wpisy:
Pierwszy roczek mojego Bloga

czwartek, 24 września 2009

Jak mam wykorzystać tę energię?

Dzisiaj chwila refleksji.

W końcu zrozumiałem i doszło to do mnie! Mam poważny problem.
Otóż moim podstawowym, życiowym dylematem jest to, że nie wiem za co ma się zabrać.
Wczoraj pomysł, dzisiaj pomysł, jutro pomysł, każdego dnia jakiś nowy, „genialny” pomysł.
Ludzie mówią o mnie:„100 pomysłów na minutę”. :)

Kiedyś rzucałem jakąś ideę i nic z tym nie robiłem. Od jakiegoś czasu widzę jednak mały postęp. Zacząłem wszystko to spisywać i być może wrócę do tego kiedyś. Może zacznę to gdzieś sprzedawać?

Plusem jest to, że większość ostatnich przedsięwzięć ma związek z pomaganiem innym ludziom. Ale co z tego skoro brakuje mi czasu na ich realizację.

Swego czasu napisałem, że powinienem się sklonować, aby móc zrealizować, wcielić w życie te wszystkie fantazje. Teraz wiem, że nie rozwiązało by to problemu. Przecież każdy mój klon postępowałby tak samo.

Nie wiem jak okiełznać tę monstrualną energię. Przeszkadza mi to w życiu. Zaniedbuje przez to podstawowe obowiązki – praca, dom, kondycja fizyczna itp. :(

Odkąd pamiętam w mojej głowie toczy się cholerna bitwa na śmierć i życie.
Tak postępowanie strasznie mnie stresuje i wiele kosztuje zdrowia. Wiem o tym i nic z tym nie robię. Koniecznie muszę znaleźć jakieś rozwiązanie.

Musiałem to napisać, ulżyło mi trochę. Poza tym spisywanie swoich myśli umożliwia mi lepsze zrozumienie swoich zachowań.
Chyba będę musiał robić to częściej. :)


Pozdrawiam.
Artur

Podobne wpisy:

Ucz się z życia
(jeden z pomysłów)
Ucz się z życia 2. Wykres Gantta

piątek, 28 sierpnia 2009

Relacja z moich wakacji na Słowacji.

I już po wakacjach. Co prawda ze Słowacji wróciłem w nocy z piątku na sobotę, ale dopiero teraz znalazłem wolną chwilkę aby coś naskrobać.
Muszę przyznać, że w końcu wypocząłem. Naładowałem baterie, by znów ruszyć pełną parą. Lubię spędzać swoje wakacje w aktywny sposób, nie obeszło się więc bez górskiej wyprawy.

Pewnego dnia wybraliśmy się w góry: ja, żona, kolega, i nasze troje dzieci. Niestety już po wyjściu z samochodu moja córka odmówiła posłuszeństwa. Nie pozostało mi nic innego jak zarzucić ją sobie na barana.
Postanowiliśmy, że pójdziemy nad wodospad. Na tablicy napisane było 1.50 minut, ale praktyce okazało się to znacznie więcej. Na miejsce dotarliśmy po 3 godzinach całkowicie zmordowani. Muszę przyznać, że było warto.

W dolinie roztaczał się przepiękny widok. W zeszłym roku zeszła tu ogromna lawina, która spustoszyła krajobraz. Drzewa połamane były jak zapałki. Wszystko widać w załączonej galerii.

Czekał nasz jeszcze powrót. Na szczęście była jeszcze inna droga, całkowicie asfaltowa, więc poszło na to trochę sprawniej.
W sumie pokonaliśmy w tamten dzień 10 kilometrów. Najbardziej dumny jestem z mojego czteroletniego syna, który przez 95 % drogi szedł na własnych nogach.
Skutki tej wyprawy odczuwałem w moich plecach i nogach jeszcze przez następne trzy dni. Ale nie żałuję, to był naprawdę niesamowity wyczyn.

Zapraszam na pokaz slajdów z tej fascynującej wyprawy.

Pozdrawiam.
Artur

poniedziałek, 3 sierpnia 2009

Pierwszy roczek mojego bloga. Małe podsumowanie.



30 lipca 2008 roku minął rok kiedy na tym blogu pojawił się pierwszy wpis.

Od tamtego momentu, zmieniło się w moim życiu bardzo wiele.
Co prawda może nie do końca widać to na zewnątrz, ale za to w moim wnętrzu zaszło bardzo wiele pozytywnych zmian.
Przede wszystkim moja samoświadomość jest na wiele wyższym poziomie niż rok temu. Przeczytałem ogromną ilość książek naukowych, co przyczyniło się wzrostu mojej wiedzy. Przeprowadziłem kilka szkoleń, które pozwoliły uwierzyć we własne możliwości. Wzrosło moje poczucie własnej wartości. W kontaktach z ludźmi jestem zupełnie inną osobą niż dwa lata temu. Cały czas potwierdzają ten fakt moi znajomi. Lepiej zarządzam swoim czasem, dbam o swoją kondycję fizyczną. Rozwijam się także duchowo, tzn. regularnie analizuję swoje życie, rozliczam się ze swoich postanowień, świadomie planuje swoją przyszłość.

Wciąż uczę się pisać i głęboko wierzę, że z każdym rokiem będę robił postępy. Popełniłem wiele błędów pisząc posty na tym blogu, wiem o tym i mam tego świadomość. Do końca roku chcę zrobić z tym porządek i dlatego postanowiłem, że przeglądnę jeszcze raz wszystkie moje dotychczasowe posty. Jeżeli coś będzie mnie raziło, to z czystą premedytacją zamierzam to wykasować, bądź poprawić.

Przez ostatni rok prowadziłem charytatywnie coaching, pomogłem kilku osobom odnaleźć ich własną ścieżkę. Nawet nie wiesz, jaką czerpię z tego ogromną satysfakcję. Czuję, że jest to zajęcie stworzone specjalnie dla mnie.

Zapoczątkowałem kilka ciekawych projektów, które są moją pasją i przynoszą mi wiele radości. Są one odskocznią od codzienności i nadają sens mojemu życiu. Uwielbiam wymyślać i organizować wiele przedsięwzięć, które mogą przynieść korzyści innym ludziom.

Jednym z takich projektów jest internetowy coaching GLOBUS. Stworzyłem go po to aby pomóc innym ludziom. Nie dam rady robić tego sam, jestem ograniczony czasowo. Postanowiłem więc, że zaprzęgnę do tego projektu jeszcze inne osoby, które tak jak ja cenią sobie pomaganie innym.
Projekt bardzo prężnie się rozwija i mam nadzieję, że przerodzi się to w coś większego. Na stan obecny mam pięciu klientów oraz aktywnych 122 użytkowników, w tym kilkunastu coachów.
Cały opis i regulamin programu znajdziesz tutaj.
(uwaga! Trzeba zalogować się na GoldenLine)

Nie chcę tego spalić, dlatego też musiałem przełożyć inne projekty na dalszy plan. Jeżeli znajdzie się ktoś, kto chce przejąć część obowiązków ode mnie, to z chęcią to uczynię. Pomogę tej osobie na tyle ile będę mógł.

W końcu uświadomiłem sobie, że chwytanie kilku srok za ogon, nie jest dobrym rozwiązaniem. I żeby robić coś naprawdę dobrze, trzeba się skupić tylko na jednej rzeczy.

Nie ustrzegłem się też nieprzyjemnych sytuacji związanych z moim rozwojem osobistym. Sytuacje te dotyczą głównie mojej obecnej pracy.
Byłem poddany pewnej próbie lojalności, nie chcę wchodzić w szczegóły, ponieważ ten blog jest monitorowany przez mojego pracodawcę. Mam pewne obawy, że może to być wykorzystane przeciwko mojej osobie.

Drogi czytelniku, ciekaw jestem czy Ty również masz podobne doświadczenie jak moje. Zauważyłem, że w moim otoczeniu niezwykle trudno jest spotkać ludzi, którzy by chcieli się rozwijać, uczyć się , zdobywać nowe umiejętności, pracować nad sobą. Większość ludzi zadowala się tym co już osiągnęli zaraz po studiach.
A najbardziej boli mnie to, że w firmach, gdzie hucznie wyznaje się wartości takie jak, rozwój osobisty, dzielenie się wiedzą, w rzeczywistości nie robi się nic aby nagradzać takie postawy wśród swoich pracowników.
Wręcz przeciwnie próbuje się ich zdołować, ściągnąć jak najniżej, pokazać im gdzie jest ich miejsce. Ludzie ci najzwyczajniej boją się pokazać, że są w czymś gorsi.
Wiedzę powyższą wynoszę zarówno z rozmów z innymi ludźmi, jak i z własnego piętnastoletniego doświadczenia zawodowego.

Prawdziwego lidera cechuje fakt, że potrafi otaczać się ludźmi lepszymi od siebie. Poprzez swoją postawę i charyzmę potrafi ludzi motywować do działania. Takiego człowieka jeszcze nie spotkałem na swojej drodze. :(

Mam pewne przeczucie, że w przyszłości się to zmieni. Chcę aktywnie uczestniczyć w procesie tych zmian, dlatego postanowiłem, że zostanę trenerem i coachem. A co tam, zacznę od siebie. :)

Pozdrawiam i życzę Ci spełnienia marzeń.
Artur Rak

sobota, 18 kwietnia 2009

czwartek, 5 marca 2009

O mnie




Cześć, mam na imię Artur, a ten blog powstał z myślą właśnie o Tobie.


Jeżeli jesteś zainteresowany rozwojem osobistym, chcesz poszerzać swoją wiedzę, pragniesz zdobyć nowe umiejętności, to dobrze trafiłeś. To miejsce jest właśnie dla Ciebie.
Garść informacji o mie: Od kilku lat pochłonięty nieziemską pasją zdobywania wiedzy. Szperanie, czytania, analizowania, wszystkiego, co wpadnie pod rękę (głównie oko). To są główne moje zajęcia. Uwielbiam pomagać innym ludziom, wspierać ich tak, aby mogli realizować swoje, często ukryte marzenia. Wszystkie te działania napawają dumą, dają mi niesamowitą energię do dalszych działań. Dlatego postanowiłem, że zostanę trenerem biznesu. Zawodowo od wczesnych lad młodzieńczych związany głównie ze sprzedażą.
Priorytetowym wyzwanie dla mnie, jest zadowolenie klienta. Taka postawa pozwoliła mi osiągnąć, to wszystko, co dziś posiadam. Mogłem realizować się pracując dla wielu firm spożywczych, przemysłowych i farmaceutycznych. Dziś mogę śmiało powiedzieć: „Jestem dumny ze swoich osiągnięć”.
Prywatnie – mam cudowną żonę oraz dwójkę najwspanialszych dzieci na świecie. Przy tych osobach moje serce napełnia się miłością.

Dlaczego wybrałem zwód trenera?

Podczas swojej dotychczasowej pracy zawodowej brałem udział w wielu szkoleniach, na których nauczyłam się technik sprzedaży, profesjonalnych negocjacji, budowania relacji z innymi, kierowania zespołem oraz doskonalenia siebie, i wiem że ta wiedza jest bardzo cenna i pomogła mi w wielu sytuacjach, dlatego chcę uczyć innych jak osiągnąć zadowolenie z życia, jak skuteczniej realizować swoje cele, jak być bardziej efektywnym w życiu zawodowym i prywatnym, jednocześnie mając z tego ogromną radość. Cieszy mnie fakt, że pomagam innym “osiągać szczyty”.
Pracuję z ludźmi jako trener, bo wierzę, że wiedza jest kluczem do sukcesu. Lubię inspirować ludzi do poznawania siebie i innych, dostrzegania swoich mocnych stron, do przełamywania barier i osiągania więcej. Uważam, że aby realizować swoje plany i urzeczywistniać marzenia, należy się rozwijać.Pomagając innym sprawiam, że te osoby mogą łatwiej i efektywniej funkcjonować w pracy i w życiu osobistym.

Praca trenera sprawia mi radość i daje ogromną satysfakcję. W szkoleniach pomagają mi wszechstronne zainteresowania, wiedza psychologiczna, bogate doświadczenie zawodowe, otwartość oraz pozytywne nastawienie do świata i innych ludzi.

Kompetencje:
Podczas 15 lat pracy, głównie jako handlowiec w światowych korporacjach, odbyłem wiele szkoleń z zakresu sprzedaży, umiejętności miękkich, technik prezentacji i wystąpień publicznych. Od kilku lat pogłębiam wiedzę w zakresie neurolingwistycznego programowania oraz psychologii społecznej.

W czerwcu 2008 roku ukończyłem Studia podyplomowe (Trener Biznesu).
Program studiów (200 godzin) obejmował wszystkie zagadnienia, które pojawiają się w pracy trenera, tj.: badanie potrzeb szkoleniowych, projektowanie szkoleń oraz ocenę efektywności. Dodatkowo podczas zajęć, rozwijane były kluczowe w pracy trenerskiej umiejętności psychologiczne, takie jak, rozpoznawanie i kształtowanie dynamiki grupowej z jednoczesnym uwzględnieniem indywidualnych zasobów uczestników w celu wspierania procesu uczenia się. Zobacz cały program studiów.


Od listopada 2008 prowadzę warsztaty rozwojowe dla studentów, podczas których uczestnicy zdobywają wiedzę i umiejętności niezbędne, aby zdobyć pracę. Pracę, w której mogliby realizować swoje pasje.
Dodatkowo zajmuję się również doradztwem zawodowym, coachingiem, a także prowadzę rekrutacje pracowników.

Doświadczenie biznesowe:
Od 15 lat związany z pracą z klientem pracując na początku swojej kariery w sektorze FMCG, a od 6 lat w firmie farmaceutycznej, w której to, zajmuję się promocją leków onkologicznych. Przez te wszystkie lata pracowałem miedzy innymi dla takich firm jak: Wedel, Frito-Lay, Ambra, Oceanic, Jelfa oraz AstraZeneca.

Posiadam umiejętność nawiązywania i rozwijania długoletnich relacji biznesowych na wszystkich szczeblach zarządzania. Kontakty z kluczowymi klientami, w tym z sieciami handlowymi.
Zdobyte doświadczenie w kontaktach z lekarzami, partnerami handlowymi oraz klientami z branży żywieniowej, alkoholowej czy kosmetycznej wspomaga moje przygotowanie jako trenera umiejętności miękkich czy sprzedażowych.




wtorek, 4 listopada 2008

Moja historia

Wakacje 1988 roku. 
Pamiętam tę chwilę jak dziś. Mój ogromny zapał do rzeczy nowych, przyczynił się, że za namową starszego od dwa lata kolegi, wybrałem się na miejskie targowisko, aby podpatrzeć jak pracują „spekulanci”. W tamtych czas, tak mówiło się o ludziach, którzy zarabiali na różnicy kupna-sprzedaży. 

Tak na marginesie, wtedy nie zdawaliśmy sobie z kolegą sprawy, że za to można było nawet pójść siedzieć do więzienia. Cóż młody człowiek, nie w pełni świadomy było swoich praw. Na szczęście nigdy w życiu mnie to nie spotkało. Ale kar finansowych niestety nie uniknąłem. 

Wpadliśmy z kolegą na pomysł, aby zrobić to samo, co oni. W tamtych czasach brakowało pieniędzy dosłownie na wszystko, a na rynku zaczęły się pojawiać nowości, które kusiły niejednego człowieka. 
Podsłuchaliśmy ukradkiem rozmowę, z której dowiedzieliśmy się gdzie można kupić tanio niektóre produkty. Na pierwszy ogień poszły papierosy „CARO”.
Udaliśmy się z samego rana w poniedziałek na jedno z bazarów w naszym mieście i z zarobionych ciężką pracą przy zbiorze truskawek pieniędzy, udało nam się kupić 3 sztangi owych papierosów.
Wygrzebałem ze swojej piwnicy taki mały stoliczek turystyczny i wraz z kolegą, pojechaliśmy w najbardziej ruchliwe miejsce w naszym mieście. Ukradkiem postawiliśmy stoliczek, na którym rozłożyliśmy wszystkie paczuszki papierosów. Na kartce papieru napisaliśmy dużą cenę, dziś nie pamiętam konkretnie, jaka ona była, ale wiem, że przebitka była - 100%. Papierosy zeszły w niespełna godzinę.

Radość była niesamowita, no i oczywiście ogromny zapał do dalszych działań.
Potem były skarpetki, uprzednio kupowane w małych domowych fabryczkach w Łodzi, a następnie sprzedawane na bazarach w różnych miastach w Polsce.
W następne wakacje było jeszcze lepiej. Wtedy to, do naszego miasta zaczęli masowo przyjeżdżać Niemcy, aby dokonać tanich zakupów. Kupowali dosłownie wszystko, nie patrząc na jakość kupowanych wyrobów.

Ja w tamtym okresie byłem bardziej samodzielny. Sąsiad z mojej klatki zajmował się hurtowym handlem kasetami magnetofonowymi. Namówił mnie, żeby kupił od niego niemieckojęzyczne nagrania. Dał mi nawet na krechę dwa kartony (200 szt.) z jednym tytułem: Die Flppers „Lotosblume”. Zresztą sami posłuchajcie, jaka to urocza muzyka Die Flippers

Następnego dnia ustawiłem się tuż obok parkingu dla autokarów, ze swoim stoliczkiem którego pokryłem tymi kasetami. Podjechał pierwszy autokar, z którego wysypała się grupka leciwych staruszek i starców. Ludzie ci tylko jak usłyszeli te brzmienie, od razu rzucili się na moje „wypasione” stoisko. Krzyczeli wieviel, wieviel. Na co ja im odpowiadałem niepewnie: „funf mark”

Nie uwierzycie, wciągali po kilka sztuk, nie wiedziałem co się dzieje, jak to możliwe, ża taka muzyka może wywołać takie „desire” zakupowe. Później to zrozumiałem, kiedy dowiedziałem się, że takie same kasety kosztują w ich sklepach 20 DM.

Pierwszy dzień, ogromna euforia – byłem zarobiony. Utarg 1000 DM!!!
A wiecie ile musiałem oddać mojemu sąsiadowi za te kasety?...120 DM.

Wyobraźcie sobie, jakie biznesy w tamtych czasach ludzie robili.

Niestety sukces nie trwała długo. Każdego dnia rosła konkurencja, do tego stopnia, ze na jednej alei, na której było 50 handlarzy – 30 z nich to osoby sprzedające kasety.
Żeby zając dobre miejsce, trzeba było być na bazarze n początku o 4 rano. Później ktoś z właścicieli targowiska, wpadł na pomysł, żeby wydzierżawić miejsca. Ale i tak ludzie samowolnie ustawiali się poza obszarem dozwolonego handlu. Nierzadko dochodziło do burd. W takich sytuacja, często wkraczała policja i straż miejska…

Takie były moje początki, nie było łatwo.

Od tamtego czasu minęło 18 lat, a ja wciąż zajmuję się sprzedażą. Przez te wszystkie lata pracowałem między innymi dla takich firm jak: Wedel, Frito-Lay, Ferrero, Amplico Life, Ambra, Woseba, Oceanic, Thermoplast, Jelfa, AstraZeneca. 
Pracując aktywnie, ukończyłem studia licencjackie w Zachodniopomorskiej Szkole Biznesu, studia magisterskie na Uniwersytecie Szczecińskim oraz studia podyplomowe w Wyższej Szkole Biznesu w Gorzowie Wlkp. 
Wciąż zdobywam nowe doświadczenia uczęszczając na różnego rodzaje kursy oraz szkolenia.
Od czasu do czasu organizuje i prowadzę warsztaty rozwojowe. Zajmuje się również coachingiem i doradztwem zawodowym. Prowadziłem także kilka rekrutacji dla zaprzyjaźnionych firm. Mam również spore doświadczenie w prowadzeniu własnego biznesu. 
Byłem właścicielem firmy, która zajmowała się dostarczaniem materiałów biurowych dla różnych odbiorców.

Za największe moje osiągniecie do tej pory uważam, wybudowanie systemem gospodarczym, domu dla mojej wspaniałej rodziny. W wybudowanie, którego wniosłem niewyobrażalną ilość energii i zdrowia. Ale jest, udało się i to się liczy, takie chwile udowadniają człowiekowi, że warto marzyć i podejmować wszelkie starania, żeby je urzeczywistnić. I wcale nie potrzeba do tego wielkich pieniędzy. Zapraszam do przeczytania mojego dziennika budowy.