Pokazywanie postów oznaczonych etykietą planowanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą planowanie. Pokaż wszystkie posty

środa, 31 grudnia 2014

Postanowienia noworoczne - trochę w inny sposób.


Na początek przytoczę kilka fatów, z którymi zetknąłem się w internecie czytając wpisy znanych światowych trenerów osobistych.

92% ludzi, którzy podejmują postanowienia noworoczne rezygnują z nich już w ciągu 30 pierwszych dni. Ujmując to inaczej, tylko 8% ma szanse je osiągnąć. Cóż, brutalna ta statystyka. Jestem ciekaw, czy Ty również znajdziesz się w tej nielicznej grupie twardzieli.

Jak chcesz możemy zrobić zakład i spotkać się tu, na moim blogu i w komentarzach przedyskutować swoje osiągnięcia. Jeśli przetrwasz ten pierwszy miesiąc, to z ogromna radością pogratuluję Ci.
Większość z nas postanawia, że od tego roku będzie inaczej. Jedni stawiają sobie cele osobiste, że schudną, zaczną chodzić na siłownie, będą mniej jeść, mniej pić, rzucą palenie, rozpoczną naukę, napiszą pracę magisterską, zaczną więcej oszczędzać. Inni stawiają sobie cele zawodowe – awansują, poproszą o podwyżkę, zmienią pracę, zapiszą się na praktyki, odbędą wolontariat, pójdą na szkolenia.

A jakie są Twoje postanowienia? Masz jakieś?

Przyznam Ci się do czegoś po cichu… ja przestałem je robić w ten sposób )

Wiesz dlaczego,  bo rzadko kiedy udawało mi się je osiągnąć. Sam spójrz na moje wcześniejsze wpisy. Robiłem podsumowania, a następnie planowałem kolejny rok.  Od jakiegoś czasu postanowiłem pracować inaczej. Poniżej kilka moich spostrzeżeń i sugestii.

Nowy Rok to dobry czas na podsumowanie, zgodzę się z tym. To dobry okres, aby się zastanowić, co poszło nam dobrze, co osiągnęliśmy.  To dobry czas, aby spojrzeć prawdzie w oczy i odpowiedzieć sobie szczerze, z czego nie jesteś zadowolony. Taka mała refleksja nad własnym życiem. Jest to potrzebne, aby dokonać korekt, ulepszeń swoich działań w przyszłości, aby się zresetować, nabrać nowej energii…do życia.

Zacznij już teraz, po co czekać na „dobry moment”?
Co z Twoim zdrowiem, edukacją, finansami, karierą, relacjami, rodziną?
Wykorzystaj tę chwilę, i zrób…ten pierwszy krok.

Chcesz coś osiągnąć? Oto kilka porad, co możesz zrobić już teraz:
·         
  • Weź kartkę i długopis


Zanim jednak coś napiszesz zastanów się głęboko i przypomnij sobie o swoich dotychczasowych osiągnięciach. Co Ci się udało osiągnąć w minionym roku? Zacznij od tych dobrych spraw, wejdź w pozytywny stan umysłu. Dopiero teraz określ, co chciałbyś osiągnąć w nadchodzącym roku?

  • ·         Napisz swoje cele pamiętając o metodzie SMART.

Cele długoterminowe należy rozbić na konkretne i osiągalne cele. Pamiętaj, by określić  ich czas realizacji. Zerknij na mój wcześniejszy wpis o planowaniu.

  • ·         Umieść swoje cele w widocznym miejscu.


Możesz swoje cele umieścić na lodówce, na tablicy, na drzwiach albo na lustrze w łazience. Ważne jest to, aby widzieć je codziennie. Ja używam żółte karteczki oraz prostej aplikacji na smartfona - Trello.

No i teraz najważniejsze zadanie. :)

  • ·        Zapisz swoje pięć działań, które zamierzasz podjąć  w pierwszej kolejności.


Znowu SMART się kłania (bądź konkretny, ile potrzebujesz czasu na każdą czynność, kiedy zaczniesz, kiedy skończysz).

  • ·         Podejmij działanie już teraz.


Najtrudniej jest zrobić pierwszy krok, pchnąć tę „kulę śniegową”

  • ·         Weź odpowiedzialność za swoje działania.


Umów się sam ze sobą. Zarezerwuj sobie termin w kalendarzu, np. godzinę na początku każdego miesiąca. Może to być sobotni poranek. Wykorzystaj ten czas na analizę swoich postanowień. Zobacz czy zrobiłeś postępy, odkryj przeszkody. Zaplanuj kolejne kroki i rozpisz działania. Jeśli będzie potrzebne, to spotkaj się z kimś i opowiedz o swoich problemach. Jak chcesz, to zajrzy do mnie na blog. Postaram się pomóc.

Rozpocznij swoją pracę nad postanowieniami już dziś. Dokumentuj swoje osiągnięcia, pisz dziennik, rób notatki. Pamiętaj, że tylko Ty jesteś odpowiedzialny za swoje osiągnięcia.


Daj znać jak ci idzie. Zaglądaj częściej na mój blog i dziel się swoim doświadczeniem.

środa, 17 grudnia 2014

Jak zakończyć i rozpocząć rok sprzedażowy. Porady dla handlowców i szefów sprzedaży.


Swój wpis kieruję do wszelkiej maści sprzedawców.
Ostatni kwartał 2014 dobiega końca więc zamykamy ten rozdział (mam na myśli Twój plan sprzedażowy) i pora pomyśleć o nowych celach.
Nie wiem Jak Ty, ale końcówka roku to dla mnie istne szaleństwo. Ostatnie dni dały mi ostro w kość, bo chciałem za wszelką cenę domknąć swój budżet. Zapewne Twój szef się dopomina o Twój plan. Jeśli nie, to zrobi to niebawem. Swoją drogą, to mam nadzieję, że Ci się udało. Wkrótce  Nowy Rok i warto pomyśleć co dalej. Pewnie czujesz, że znowu jesteś w punkcie wyjścia po długim maratonie.
Przerwa świąteczna jest dobrą okazją aby zrobić dobry plan na przyszłość.
Poniżej przedstawiam kilka pomysłów, dzięki którym nabierzesz na nowo ducha walki.
Cały wpis na moim trenerskim blogu. Serdecznie zapraszam!


wtorek, 1 stycznia 2013

Piękne chwile


Święta zawsze kojarzyły mi się z górą dobrego jedzenia, ze wspólnym przebywaniem z rodziną, śpiewanymi kolędami i oczywiście z nadchodzącym końcem roku (niekoniecznie świata). Miniony rok był dla mnie wyjątkowy pod różnymi względami, choćby to że spędziłem z rodziną cudowne wakacje w egzotycznym kraju, wyprawiłem córkę do pierwszej klasy, syna zapisałem do klubu sportowego, a sam powróciłem na boisko. Co  prawda w październiku powróciła kontuzja, ale mam nadzieję, że już od lutego będę mógł znowu cieszyć się biegając za piłką.


Początek roku, a przede mną wiele nowych wyzwań:
1. Pierwszy obóz zimowy mojego syna.
2. Nowe zlecenia na szkolenia (na obecną chwilę mój staż jako trener,  to 1000 godzin szkoleniowych).
3. Prawdopodobnie koniec pracy na etat (umowa była na zastępstwo tylko do marca).
4. Perspektywa pracy w nowych zawodach (to na wypadek gdyby wypełnił się punkt trzeci).
5. Wyjazd z rodziną na ferie zimowe na początku lutego (to będą chyba moje pierwsze w życiu).

6. Wakacje – zamierzam w tym roku zobaczyć Włochy albo Grecję (wszystko zależy od rodzinnego budżetu). Jak będzie kiepsko, to pojadę w góry na Słowację.
7. Wykończyć w końcu taras domowy do końca maja (od wprowadzki  świeci goły beton).
8. Mam również w planach założenie mikro szkółki piłkarskiej w swojej miejscowości (takie moje małe marzenie z przed 15 lat).
9. Jest jeszcze duży plan, który chodzi mi po głowie od 4 lat. Brakuje mi jednak koncepcji i wsparcia ze strony innych osób. Chciałbym założyć instytut, fundację, stowarzyszenie wspierające działalność sprzedażową. Coś w stylu  akademii dla handlowców, sprzedawców i wszystkich innych osób, które zajmują się obsługą klienta.

Jak więc widać, dużo się będzie działo i mam jakieś przeczucie, że z roku na rok przybywa mi więcej obowiązków. Mimo to radzę sobie świetnie, a to za sprawą rosnącej mojej efektywności. Nauczyłem się zarządzać swoimi zadaniami i zgodnie z sugestią Covey’a wykonuję na początku rzeczy najważniejsze. Nie wyobrażam sobie pracy, w ogóle życia bez mądrego planowania na kartce papieru.
Do tego potrzebna jest znajomość własnych wartości, a dokładniej ich obecnej hierarchii.
Bardzo martwi mnie perspektywa utraty pracy etatowej. Jakby nie patrzeć są to stałe dochody i płatny urlop. Z drugiej strony czuję się jakoś uwiązany i nie mogę rozwinąć skrzydeł w swojej działalności szkoleniowej. Tak jak napisałem wyżej będę musiał podjąć się pracy w innych zawodach jako freelancer. To oznacza, że nie będę miał pewności ile zarobię w danym kwartale. Mając rodzinę i dom na utrzymaniu rodzi się w mojej głowie wiele obaw.

poniedziałek, 3 stycznia 2011

Jak być szczęśliwy. Rusza nowy projekt.

Kto jest szczęśliwy będzie uszczęśliwiać innych.
Mark Twain


W raz z Nowym Rokiem wpadłem na pomysł stworzenia społeczności „szczęśliwych ludzi”.
Odczuwam dużą potrzebę pomocy innym ludziom. Mam świadomość, że każdy jej potrzebuje na różnych etapach swojego życia.

W życiu człowiek dąży do tego by być szczęśliwym. Głównym celem tego projektu będzie wzajemna pomoc w dążeniu do zmiany podejścia w swoim życiu. Jak może wyglądać to w praktyce.

Po pierwsze. Identyfikacja czynników pozytywnych.
Każdy z nas powinien na początku zastanowić się i wypisać wszystkie te aktywności, które sprawiają nam radość. Zajęcia, które nas angażują, z których jesteśmy zadowoleni oraz wykonując je odczuwamy ogromny przepływ energii (flow).
Po drugie. Identyfikacja czynników negatywnych
W tym miejscu należy wypisać wszystkie czynności, które wywołują w nas smutek, apatię, złość, znudzenie, bezradność, irytację, znużenie, załamanie itp.
Po trzecie. Postanowienia.
Podjęcie działań, które przyczynią się do zwiększenia szczęścia.
Po czwarte. Utrzymanie postanowień.
Najlepszy i najtrudniejszy etap w drodze ku szczęściu. Na tym etapie potrzebne jest wsparcie.

I właśnie ta ostatnia część zainspirowała mnie by stworzyć ten projekt.

PLAN ROZWOJU PROJEKTU



Znaleźć wsparcie (2011)
Zdaje sobie sprawę, że sam nie jestem w stanie poprowadzić tego, dlatego już dziś szukam chętnych, którzy mnie w tym wesprą.
Na początek, by wystartować będę potrzebował minimum trzech osób.
Jak może wyglądać to wsparcie?
- wyszukiwanie w sieci pozytywnych artykułów, zdjęć, filmów,
- pisanie artykułów,
- aktywność w komentarzach pod postami,
-informowanie znajomych o projekcie,
Kogo szukam?
Osób ambitnych, charyzmatycznych, wytrwałych, pozytywnych, empatycznych, lubiących pomagać innym.


Ustalić nazwę dla projektu (2012)
Każdy projekt, inicjatywa by mogła przyciągać uwagę oraz pozostawać w pamięci potrzebuje swojej nazwy. W tym celu mam zamiar zebrać pomysły, a następnie poddać pod głosowanie, by w demokratyczny sposób wybrać najlepszą.
Oprócz nazwy należy zaprojektować logo oraz wymyśleć hasło reklamowe.


Intensyfikacja działań (2012-13)
Po działaniach w Internecie chciałbym przenieść aktywność do świata realnego.  W tym celu zamierzam zorganizować warsztaty, szkolenia, konferencje.
Chciałbym, aby te działania były najlepiej za darmo, w najgorszym wypadku za niewielką opłatą.
Stworzenie grup wsparcia. Wszystkie osoby, które zapiszą się do projektu będą mogły wybrać sobie drugą osobę z bazy, z którą będą tworzyć parę wzajemnego wsparcia.


Stowarzyszenie (2014)
Na tym etapie chciałbym usankcjonować tę inicjatywę zakładając stowarzyszenie.



Jeśli jesteś zainteresowany wzięciem udziału w tym projekcie, wypełnij proszę ten formularz:

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

piątek, 1 stycznia 2010

Postanowienia Noworoczne.


Składamy je sobie co roku. Mamy nadzieję, że tym razem się uda i będziemy twardzi! Wytrwamy w naszych obietnicach. A może nie? Może one w ogóle nie mają sensu?

Ja osobiście jeżeli sobie czegoś nie założę (niekoniecznie na początku roku), to czuję się jak kapitan bez mapy na pełnym morzu . Dryfuję z dnia na dzień niewiedzą dokąd mam popłynąć. Czuję strach i przygnębienie. Smucę się i złoszczę.

Dlatego uważam, że dobrze jest sobie coś założyć, choćby coś małego, co uda nam się zrealizować.
Jakże ogromne jest wtedy szczęście i ochota do dalszych działań.
Nie przejmuję się także założeniami tymi niezrealizowanymi, bo wiem, że będzie to tylko dla mnie informacja zwrotna na przyszłość.
Być może przesadziłem z czymś, albo po drodze pojawiły się nowe możliwości. W moim przypadku zazwyczaj tak jest. Często pojawiają się nowe ścieżki na drodze mojego życia. Najważniejsze jest jednak to, ze czuję się szczęśliwy, krocząc po nich każdego dnia.

Po kilku latach regularnego planowania wiem jedno, że warto. Nasze myśli, pomysły, plany spisane na papierze, albo gdzieś w sieci mają olbrzymią, magiczną moc.
Poza tym postanowienia upublicznione bardziej motywują do działania.

Zanim jednak coś napiszecie, zastanówcie się przez chwilę i odpowiedzcie sobie na poniższe pytania:
Na czym mi tak naprawdę zależy?
Co jest dla mnie najważniejsze w życiu?
Po co chcę to osiągnąć?
Co mi to da?

Polecam także, wart przeczytania artykuł o wyznaczaniu celów.

Dlatego niech postanowienia noworoczne będą składane po głębokim przemyśleniu
Obiecujmy sobie coś, co naprawdę chcemy spełnić, na czym nam naprawdę zależy!

Czy warto robić postanowienia?
Zapraszam do udziału w Naszej ankiecie, która znajduje się w prawym górnym rogu.


Z pozdrowieniami Noworocznymi.
Artur Rak

UWAGA!

Od stycznia 2011 wystartował projekt "Szczęście".

sobota, 26 września 2009

Jak formułować swoje cele?




Aby osiągnąć skuteczny rezultat własnych działań, proponuję zastosować się do poniższych zasad. Zasady te opisał bardzo szczegółowo Robert Dilts w swojej książce: „Od przewodnika do inspiratora”:

1.Cel powinien być wyrażony w formie pozytywnej.

Niekiedy klienci chcą pozbyć się swoich negatywnych doświadczeń, np. „nie chce więcej palić”, „nie chcę być dla siebie tak krytyczny”, „chcę się mniej stresować w pracy” itp.
O wiele łatwiej jest prowadzić klienta w kierunku pozytywnego celu, niż odrywać go od negatywnego.
Jak można zamienić w tak wyrażony sposób cel, aby osiągnąć pozytywny rezultat?
Jeżeli czegoś nie chcesz, to czego właściwie pragniesz zamiast tego?
Jeżeli jest czegoś mniej, to czego chcesz więcej, bardziej?
Zwróć uwagę, że wystarczy przeformułować cel na bardziej pozytywny, a i rozwiązania same się nasuwają.


2.Zdefiniowany w taki sposób, aby był możliwy do sprawdzenia i zademonstrowania w doświadczeniu zmysłowym.

Przy określaniu celu, powinno się unikać zwrotów, które jest trudno zmierzyć. Np. fajny, ładny, super, mniej, więcej, bardziej itp.
Co będzie dla ciebie, dla coacha (w przypadku coachingu), dla Twojego otoczenia potwierdzeniem, że to osiągnąłeś?

3. Stan pożądany musi być zapoczątkowany i utrzymywany przez klienta.

Jeżeli formułujesz swój cel, to powinieneś wziąć za niego pełna odpowiedzialność. Zdarza się bowiem, że cel pozostaje pobożnym życzeniem.
Co takiego zrobisz, aby osiągnąć zaplanowany rezultat? Jakie działania podejmiesz?
W kolejnym etapie coach może pomoc klientowi rozwinąć odpowiednią elastyczność zachowania, aby osiągnął on wyznaczony cel. Bada więc ograniczenia, przekonania oraz spójność z wartościami oraz z innymi celami.

4. Cel musi zachować wszystkie pozytywne skutki poboczne stanu obecnego.

W przypadku kończenia z jakimś nałogiem, jeżeli nie wprowadzi się żądnego substytutu bądź innej pozytywnej alternatywy, może skończyć się to nieciekawie. Klient odczuwa ogromna trudnością w pokonaniu tej bariery, może wywołać to u niego silny dyskomfort.

Przykładowo palacz, który kończy z nałogiem, powinien zwrócić szczególna uwagę czy przypadkiem nie zastępuje jednego nałogu innym, również szkodliwym (przejadanie się).


5. Cel musi posiadać odpowiedni kontekst i być ekologiczny.

Zwróć uwagę czy wyrażając swój cel nie stosujesz uogólnień, które nie pozwalają dostrzec szczegółów. Są to zwroty typu: wszyscy, nikt, zawsze, każdy, cały, nigdy itd.

W celu zagwarantowania sobie najlepszej dostępnej możliwości wyboru, należy umieścić cele w kontekście konkretnego czasu, osób, miejsc, działań itd.

Chcę być bardziej asertywny, kiedy rozmawiam ze swoim szefem.
Pytanie:
Czy istnieją jakieś inne sytuacje, w której to nie chcesz być asertywny?

W ten sposób gwarantujesz sobie większy wybór zachowań w różnym kontekście.


PRZYKŁADOWY ARKUSZ:




Mam nadzieję, że powyższe sugestie pomogą Ci w wyznaczaniu swoich celów.


Pozdrawiam.
Artur Rak




Podobne wpisy:


Muszę zrealizować ten cel!
Dlaczego nie podejmujemy działań?
Planowanie. Czy oby na pewno robię to dobrze?

piątek, 24 lipca 2009

Nowe życie

Jak myślisz, kto jest odpowiedzialny za Twoje życie?


Czy mamy świadomość, że nasz czas płynie nieubłaganie?

A może ciągle tkwimy w swojej błogiej nieświadomości?

Wciąż szukamy jakiś wskazówek, które powiedzą na prawdę o nas samych.

Dlaczego więc jesteśmy tacy oporni w odczytywaniu przekazów, które do nas docierają każdego dnia?

Wolimy patrzeć na innych, niż spojrzeć w głąb siebie.

Wolimy być bezradni, choć wiemy, że nie koniecznie tak jest.

Czy chcemy tego czy nie, tworzymy swój własny scenariusz.

Wcale nie musimy tworzyć rzeczy, które nas bolą, ranią, kaleczą.

Możemy stworzyć coś wspaniałego, coś co nas uszczęśliwi.

Wystarczy jedna rzecz, aby to zmienić. Wiesz co to za rzecz?

Tą rzeczą jest przejęcie pełnej odpowiedzialności za swoje życie. Podjęcie decyzji, że od dziś żyję odpowiedzialnie. Od dziś tworzę swoje życie na nowo, w całkiem nowy sposób, niż robiłem to do tej pory.
Nie chodzi mi o to, aby robić coś więcej, żeby „biec na oślep”. To ma być Twoja chwila zadumy, refleksji nad własnym życiem.

Gdzie jestem?

Jak się tu znalazłem?

Co z tego mam?

Dokąd zmierzam?

Kogo zabiorę?

Dlaczego właśnie tam?

Po co?

Od tego momentu masz wpływ na to jak będzie wyglądała Twoja przyszłość. Napisałeś swój scenariusz, więc należy Ci się nagroda. Odzyskałeś swoją wolę. Jesteś wolnym człowiekiem. Zrobiłeś to dla siebie.
To nie znaczy, że teraz Twoje życie będzie „z górki”. Tak to jest w życiu, że „pod górkę” również będzie. Ale tym razem jest inaczej. Tym razem już będziesz wiedział, co znajduje się za tą „górą”, niekiedy bardzo wysoką.

Czas najwyższy, aby zatrzymać swój pociąg i przesiąść się do innego pojazdu. Pojazdu, który w przeciwieństwie do pociągu ma możliwość poruszania się w różnych kierunkach, nie tylko po „utartych” torach.

Masz już swój nowy scenariusz, który jest Twoją mapą, dzięki której wiesz gdzie jechać. Więc nie czekaj dłużej, tylko spakuj swoje bagaże i ruszaj.

Zacznij nowe życie!

Artur Rak

niedziela, 5 lipca 2009

Planowanie. Czy aby na pewno robię to dobrze?


Siedzisz zapewne w tym momencie przed ekranem komputera i czytasz ten tekst. Zastanawiasz się, czy warto czytać dalej, ponieważ już nie raz okazało się, że po przeczytaniu kilkunastu zdań, w żaden sposób nie potrafiłeś zrozumieć, do czego zmierza autor.

Ne jesteś sam, ja również bywałem w podobnych sytuacjach. Dlatego też, mogę Cie zapewnić, że możesz śmiało zakończyć czytanie w tym właśnie momencie. Nie mam zamiaru zmuszać Cię do czegokolwiek, co uznałbyś za nic niewarte. Jeżeli potrafisz wyznaczać sobie cele i realizować je z ogromną skutecznością, to ten tekst niewiele Ci pomoże. No chyba, że chcesz zweryfikować swoje dotychczasowe poglądy.

Jeśli jednak, masz z tym problemy i ciężko Ci jest zaplanować swoją przyszłość albo realizacja Twoich planów zbytnio odbiega od Twoich pierwotnych założeń, to ten tekst jest dla Ciebie. Czytając dalej, będziesz mógł poznać i zrozumieć pewien mechanizm skutecznego działania.

Zapewne już nie raz słyszałeś o tym, że prawdziwa motywacja musi pochodzić z wewnątrz. Żadne stymulatory zewnętrzne nie dadzą ci w dłuższej perspektywie energii. Pieniądze, samochód, laptop, komórka, dopłata do wczasów, to są właśnie motywatory zewnętrzne, które oczywiście są przyjemne, ale nie na długo. Po jakimś czasie przyzwyczaisz się do tego i będziesz chciał jeszcze więcej i więcej.

Dopiero ostatnio zdałem sobie sprawę, dlaczego niektóre moje postanowienia nie były realizowane. Bynajmniej nie tak, jakbym sobie tego życzył.

Mam zamiar podzielić się z Tobą moim ostatnim odkryciem.

Prosty przykład, który pozwoli Ci poznać mój sekret.

Weź długopis i kartkę i napisz: „chcę schudnąć dwa kilogramy”, oraz: „wielki słoń”.

Czy potrafisz zaobserwować jakąś istotną różnicę pomiędzy tymi dwoma sformułowaniami?

Chodzi mi o sam proces, a dokładnie Twoje zaangażowanie. Czego doświadczasz w tym momencie?

Ktoś może powiedzieć, że pierwsza formuła zawiera cztery wyrazy, a druga tylko dwa. Pierwsza odnosi się do osobistego postanowienia, a druga opisuje zwierzę. Zapewne ma rację.

Tak samo jest z postanowieniami np. noworocznymi.

Jeżeli do opisania postanowień użyjesz tylko głowy, czyli części logicznej, to nie masz co liczyć na spektakularny sukces.

Zaangażuj w ten proces swoje ukryte emocje. Zrób to całym swoim sercem.

Wróćmy do przykładu pierwszego: „wielki słoń”. Zwróć uwagę co się stanie, kiedy zaczniesz sobie go wyobrażać. Proponuję Ci mały eksperyment. Zamknij oczy i wyobraź sobie to zwierzę. Stwórz dokładny obraz, nie zapominając o najdrobniejszych szczegółach: stopy, uszy, końcówka trąby, oczy, skóra, ogon, itp. Teraz dotknij swojego słonia. Jaką ma skórę? Gładką, szorstką, mokrą, suchą? A czujesz jakiś szczególny zapach? Gdzie znajduje się ten słoń? Opisz dokładnie to miejsce. Czy jest oprócz Ciebie i słonia ktoś jeszcze? Czy potrafisz wyobrazić sobie dźwięk jaki wydobywa słoń?

Teraz porównaj ze sobą te dwa stwierdzenia: „wielki słoń” i „chcę schudnąć dwa kilogramy”.

Czy widzisz, czujesz tę różnicę? Które stwierdzenie, jest bardziej żywe, realne. Które bardziej działa na Twoją wyobraźnię.

Teraz zrób kolejne ćwiczenie i postaraj się doświadczyć wszystko to, co jest związane z chudnięciem. Nie chodzi mi o to, żebyś wyobraził sobie jak przebiega cały proces rozpadu tkanek tłuszczowych w Twoim organizmie. Choć i to, może pomóc niektórym osobom. Mam jednak na myśli wszystkie Twoje działania, które podejmiesz w celu realizacji swojego postanowienia.

Opisz dokładnie krok po kroku jak zamierzasz to realizować oraz jak będziesz wyglądał i jak będziesz się czuł, kiedy tego dokonasz.

Wyobraź sobie siebie za miesiąc chudszego o dwa kilogramy. Jak się czujesz z nową wagą. Jak inni ciebie postrzegają, co Ci mówią. Czy odczuwasz zadyszkę wchodząc po schodach do swojej dziewczyny, która na Twoje nieszczęście mieszka na czwartym piętrze? O ile czujesz się swobodniej chodząc bez zbędnych fałdów, otaczających Twój brzuch po plaży w Międzyzdrojach. Twoja smukła i wysportowana sylwetka przyciąga kobiece spojrzenia niczym żółta bluzka czarne muszki (chyba przesadziłem).

Pamiętaj o wszystkich szczegółach. Nie zapomnij o kolorach, smakach, dźwiękach.

Jeżeli przyłożyłeś się należycie do tego zadania, to nie powinieneś mieć większych problemów z realizacją tego postanowienia.

Nie zapomnij o bardzo istotnej rzeczy. Mianowicie, spisz swój cel na papierze albo komputerze. Możesz również zrobić to nawet na jakimś publicznym forum (ja do tego celu wykorzystuje forum.proaktywnie.pl). Słowo pisane ma ogromną moc, zawsze można do tego wrócić i ewentualnie skorygować swoje działania (jest to naturalna rzecz, jeśli chodzi o planowanie). Pamięć nasza bywa ulotna i często zawodzi, zwłaszcza w sytuacjach kryzysu. A więc „szable w dłoń” i … chodziło mi oczywiście, o długopis J.

Na koniec jeszcze jedna sprawa, godna uwagi. Jeżeli masz kogoś zaufanego, komu mógłbyś powierzyć swoje przyszłe plany, to zrób to bez wahania. Takie posunięcie ma jeszcze większą moc. Pod jednym warunkiem, że ten ktoś, będzie pragnął Twojego dobra, tak samo jak Ty. Osoba ta z pewnością będzie Cię wspierać w Twoich działaniach, jeśli oczywiście, poprosisz ją o to.

No dobrze, czeka Cie jeszcze podjęcie dobrej decyzji. A mianowicie, kiedy masz zamiar wprowadzić nową wiedzę w czyn? Bo jak powiedziała pewna mądra osoba: „wiedza bez działania, to brak wiedzy”. Ja osobiście wierzę, że już to uczyniłeś.

Pozdrawiam i życzę wytrwałości.

Artur

poniedziałek, 1 czerwca 2009

Uczyć się z życia cz.2. Wykres Gantta


Dzisiaj przedstawiam sprawozdanie z dotychczasowych działań.

Tak więc, na powyższym obrazku możesz zobaczyć jak wygląda robocza wersja mojego planu.


Zobacz pierwszy post.

Aby rozpocząć jakiekolwiek większe działanie, należy dokładnie to sobie rozplanować. Ja do tego celu posłużyłem się wykresem Gantta. Widzę od razu co jest do zrobienia, jakich zasobów potrzebuję i ile mi to zajmie czasu. Zdaję sobie sprawę, ze mogą być przesunięcia, bo życie mnie już nauczyło, że nie można z góry wszystkiego przewidzieć. Specjaliści od zarządzania czasem, sugerują aby planując swój dzień, zarezerwować sobie tylko 60 % czasu.

Do tej pory udało mi się namówić do tej inicjatywy mojego kolegę, specjalistę od PR. W dalszym ciągu szukam chętnych, którzy cenią sobie pomaganie innym ludziom. Jeżeli chcesz dołączyć, wystarczy że napiszesz do mnie w tej sprawie maila.

Kogo szukam? Przede wszystkim ludzi otwartych na rozwój, zarówno swój jak i innych.
Bardzo przydałby się ktoś, kto zna się na muzyce, grafice, marketingu, reklamie, pr, informatyce oraz organizowaniu wszelkich imprez. Ale jeżeli nie znasz się na tych rzeczach, nic nie szkodzi, na pewno przydasz się do czegoś cennego.
Potraktuj tę akcję jako coś, co może wzbogacić Cię o nowe doświadczenie. Twój przyszły pracodawca z pewnością to doceni. Twoje działania będę mógł poświadczyć własnoręcznie.

Już niedługo powstanie film reklamowy, który będzie promować tę inicjatywę. Kolega, o którym wspomniałem wyżej dopracowuje szczegóły i mam nadzieję, że już wkrótce będziesz mógł zobaczyć owe dzieło.

Tymczasem.
Artur

poniedziałek, 4 maja 2009

Rewelacyjne techniki motywacyjne!


Czy znowu odwlekasz jakieś zadanie? Czy nie jesteś w stanie zmotywować się do działania? Podejmujesz kolejne próby, ale nic z tego nie wychodzi? Prawdopodobnie problem tkwi w Twojej motywacji.
Nie ma co się załamywać, ponieważ umiejętność motywowania się, podobnie jak inne umiejętności i zdolności, można rozwijać w dowolnym momencie życia. Poniżej opisuję kilka technik automotywacyjnych, które możesz wdrożyć już dziś do swojego życia .


1. Bądź aktywny fizycznie.
Bardzo trudne jest zmotywować się przebywając w ciągłym bezruchu. Wstań, poruszaj się, zrób kilka pompek, idź pobiegać, popływać, wyjedź na rower. Ruch spowoduje, że przybędzie Ci energii do działania. Badania dowodzą, że wysiłek fizyczny wpływa na nasz stan umysłowy. Jeżeli więc nie czujesz się zmotywowany, wpraw się w jakiś ruch.

2. Wyobraź sobie ból i przyjemność.

Jednym ze sposobów motywowania się jest korzystanie z kar i nagród. Jak najlepiej wykorzystać tę metodę? Bardzo prosto, wyobraź sobie najgorsze konsekwencje z nie podjęcia jakiegoś działania. Np. Jeżeli nie nauczę się jakiegoś materiału na egzamin, będę obciążony tym zadaniem i ciągle o tym myślał przez całe wakacje, aż do sesji poprawkowej. Albo, jeśli nie zacznę ćwiczyć, roztyję się do takiego stopnia, że nie będę się mógł samodzielnie poruszać, albo umrę młodo z powodu niewydolności serca. Następnie wyobrażam sobie pozytywne konsekwencje jakiegoś działania. Np. Zdaję egzamin w pierwszym terminie i mogę się oddać błogiej zabawie, cokolwiek co sprawia mi przyjemność. Drugie, uprawiam sport. Jestem rześki każdego dnia, moja sylwetka jest idealna, nie mam zadyszki wchodząc po schodach na drogie piętro do mojej narzeczonej. :)

3. Wyznacz sobie dodatkową nagrodę.
Zaplanuj ją już dziś, np. kupno fajnego ciucha, książki, płyty, jazda na gokartach , obiad w dobrej restauracji itp.

4. Wykorzystaj techniki NLP.

Obecnie jest wiele technik, zwiększających wydajność naszego umysłu i ciała. Zobacz przykład.

5. Zmień środowisko.
Środowisko w którym przebywasz, może mieć ogromny wpływ na Twoją motywację. Zwróć uwagę, czy tam gdzie przebywasz na co dzień, nie jesteś narażony na różnego rodzaju zakłócenia. Włączony telewizor, hałas w sąsiednim pokoju, głośno grająca muzyka, telefon, który ciągle wydzwania, wysoka temperatura itp. Poeksperymentuj trochę. Jeżeli np. piszesz pracę magisterską, może dobrym rozwiązaniem byłaby biblioteka? Albo ławeczka nad strumieniem? Gdy miejsca, w których przebywamy, są dla nas nowe, od razu wzrasta poziom naszego zaangażowania.

6. Wykorzystaj moc muzyki .
Korzystanie z tej techniki, jest wspaniałym sposobem na automotywację. Jeżeli jeszcze tego nie próbowałeś, to gorąco polecam. Na mnie to bynajmniej działa. Podczas intensywnej nauki słucham muzyki barokowej, która jak wiadomo pomaga się zrelaksować. W stanie całkowitego odprężenia, lepiej zapamiętujmy treści. Bardzo często słucham ścieżek dźwiękowych z filmów, które z kolei pobudzają do działania.

Utwory, które poprawią Ci humor:
http://www.youtube.com/watch?v=e6bSRcRAhnc
http://www.youtube.com/watch?v=JDPpl8WW_dI
http://www.youtube.com/watch?v=AzJVpkTTrVo



7. Ustal konkretny cel.

Czy wiesz po co coś robisz? Jeżeli nie masz sprecyzowanego celu działania, prawdopodobnie niczego nie osiągniesz. W najlepszym wypadku, jeżeli coś osiągniesz, będziesz mógł powiedzieć, że sprzyjało ci szczęście. Tak, to prawda, wielu ludzi żyje z dnia na dzień, nie wiedząc po co? W ogóle niczego nie planują. Mówią „jakoś to będzie”. Wcale się nie dziwię, ze brakuje im motywacji do jakichkolwiek działań.

8. Po prostu zacznij działać! Wyznacz sobie pierwszy krok.
Najtrudniejszą rzeczą jest, zrobienie pierwszego kroku. Jeżeli już go zrobisz, uruchamiasz wielkie koło napędowe Twoich dalszych działań. Rozpocznij jednak od małego zadania, wykonaj je, a potem zabierz się za kolejne.
Wniosek jest taki, że trzeba dokładnie rozplanować swoje zadania i podzielić na małe części, które będą o wiele łatwiejsze do strawienia.

9. Wzbudź ciekawość i zainteresowanie.

To chyba oczywiste, że najbardziej zmotywowani jesteśmy do rzeczy, które nas interesują. Jeżeli nie interesują, często są odkładane, a nawet całkowicie odrzucane.
Postaraj się przyjąć pozytywną postawę do zadań, które stoją przed Tobą. Znajdź w nich jakiś interesujący punkt, fragment, który może wywołać u Ciebie chwile euforii. Zabaw się w detektywa. Pamiętam moment, kiedy pisałem pracę magisterską. W ogóle się nie mogłem do niej zabrać. Odwlekałem to zadanie bardzo długo. W końcu doszedłem do wniosku, że temat, który mi zaproponowała promotorka, wcale mnie nie interesował (reklama w czasopismach). Długo się zastanawiałem jak się zmotywować i okazało się, że odnalazłem w nim jeden element, który bardzo mnie zaciekawił (psychologiczne aspekty kupowania). Musiałem tylko doprecyzować temat i przedstawić swojej pani profesor do akceptacji.

10. Wyobraź sobie efekt końcowy.

Jak proponują niektórzy autorzy książek o tematyce NLP, cel należy dokładnie zwizualizować. Tak więc, wyobraź sobie, ze już to osiągnąłeś. Co widzisz w tym momencie, zobacz te obrazy, kolory, które Cię otaczają. Usłysz dźwięki, głosy. Poczuj to w sobie. Jakie emocje Ci towarzyszą.


Na zakończenie polecam obejrzeć krótki film video.
Sebastian Schabowski opowiada o walce, która toczy się w naszym umyśle, pomiędzy wewnętrznym sceptykiem, a wewnętrznym entuzjastą.
Pozdrawiam z wielką energią.
Artur.

wtorek, 14 kwietnia 2009

Zarządzanie czasem. Kilka interesujących wskazówek.



Jestem święcie przekonany, że termin „zarządzanie czasem” nie jest dla Ciebie obcy. Jeżeli jednak się mylę, to zachęcam do przeczytania tego posta.

Przedstawiam kilka wskazówek, które pomogą Ci zarządzać Twoim czasem w pracy, tak abyś był bardziej skuteczny. Dołączyłem również wyniki badań kadry menedżerskiej przeprowadzonych przez H. Minzberga w Kanadzie i W. Kieżuna w Polsce w 1997 roku.

Jeżeli znasz jeszcze jakieś inne sposoby, aby być bardziej efektywny, zachęcam Cię, abyś podzielił się z nimi ze mną oraz z innymi czytelnikami tego bloga w komentarzach do tego posta.

Znajdź swój najlepszy czas.
Każdy z nas ma w ciągu dnia taki moment, indywidualny dla każdego, w którym jest bardziej wydajny. W tym czasie wykonujemy wszystkie czynności efektywniej. Poza tym nasz umysł pracuje na zwiększonych obrotach, poprzez co możemy lepiej zaplanować swoje działania.
Przyjrzyj się swoim najbliższym dniom, załóż dziennik, w którym notuj wszystkie te momenty, w których odczuwasz największy przepływ energii.

Ustalaj priorytety.
Wyznaczanie priorytetów jest bardzo ważną czynnością, o której nie wolno zapomnieć. Zwłaszcza wtedy, kiedy mamy naprawdę dużo spraw na głowie. Jeżeli się tego nie będzie robiło, znajdziemy się w pułapce nadmiaru prac, co z pewnością wpłynie na naszą efektywność.

Wyniki badań:
Kierownicy wolą spontaniczność i akcyjność działania zamiast zajmowania się poważnymi i zaplanowanymi działaniami.



Zarządzanie pocztą e-mail.

W dzisiejszych czasach używa tego narzędzia, zwłaszcza w pracy jest nieuniknione. Każdego dnia otrzymujemy masę e-maili od naszych współpracowników, szefów, kontrahentów, klientów, znajomych, rodziny, no i oczywiście są tez wiadomości niechciane, tzw. spam.
Jestem ciekaw, czy wiesz ile czasu w ciągu dnia zajmuje Ci przeglądnięcie tych wszystkich wiadomości?
Postaraj się zanotować w swoim dzienniku również tę czynność, aby przekonać się ile tak naprawdę przeznaczamy czasu na tę czynność.
Proponuje stworzyć specjalne foldery w swojej skrzynce, gdzie automatycznie za pomocą reguł można usprawnić ten element.
Ja do tego celu utworzyłem takie foldery: Klienci, Szef, Znajomi i rodzina, Firmowe informacje.
Oprócz tego mam kilka folderów, gdzie na bieżącą przeglądając pocztę od razu segreguje ją do następujących szufladek: Sprawy ważne i pilne (A), Sprawy ważne i mniej pilne (B), ważne informacje (I), oczekiwane (O-elementy, w których ustaliłem zadania i przypomnienia –task, wystarczy przeciągnąć wiadomość i ustalić termin przypomnienia), elementy tylko do wglądu (W).
Trzeba tylko wyrobić w sobie nowy nawyk codziennego segregowania, ale niesamowicie to pomaga.

Zarządzanie informacjami.

Zarządzanie informacjami, które pochodzą głównie z sieci, jest w dzisiejszych czasach niezwykle ważną sprawą. Codzienni bombardowani jesteśmy nowymi wiadomościami, niekiedy są to informacje w ogóle nam nie potrzebne. Ja do tego celu wykorzystuję dwa narzędzia. Pierwsze z nich to czytnik google, który pozwala mi w bardzo czytelny sposób zarządzać subskrypcjami - rss. Drugie narzędzie, które niedawno poznałem, to OneNote Offica.


Wyniki badan:
Do menedżerów dociera zbyt wiele nieistotnych informacji, które nie są wczesnej selekcjonowane
.

Usprawnienie rutynowych prac.

Czy są to zakupy, lekcje angielskiego, czy jakiekolwiek inne zajęcia, warto połączyć owe czynności, tak aby zaoszczędzić jak najwięcej czasu.
Ja na przykład jadąc na angielski, gdzie musze dojechać 20 km, po drodze robię zakupy oraz przesłuchuję w samochodzie ciekawą audycję radiową, która wcześnie ściągnąłem sobie z Internetu.
Podczas sprzątania, albo prasowania, co oczywiście nie cierpię robić, słucham ciekawej książki w wersji audio. Polecam wszystkim, niesamowita sprawa.
Zastanów się ile rzeczy robisz w ciągu dnia i czy nie można je jakoś ze sobą połączyć.
Można również oddelegować niektóre zadania, prosząc kogoś, aby zrobił to za nas. N a przykład, jeżeli odwozimy dziecko do szkoły oddalonej kilka kilometrów od naszego domu, może się okazać, że nasz sąsiad również robi to samo ze swoim dzieckiem. Możemy w ten sposób dogadać się z nim, że przez tydzień Ty będziesz odwoził wspólne dzieci, a w przyszłym tygodniu, zrobi to on.

Wyniki badań:
Zbyt mało rutynowych zadań jest delegowanych do pracowników niższego szczebla, co prowadzi do przepracowania


Koncentrowanie się na zadaniach.

Wiadome jest, że jeżeli robimy kilka zadań na raz to praca jest mniej efektywna. Jeżeli następnym razem masz coś do zrobienia, to skoncentruj się tylko na tej jednej rzeczy, niech nic innego nie rozprasza cię w tym czasie. Pamiętam, kiedy pisałem swoją pracę magisterską i kiedy to odwlekałem ją jak tylko się da. Jak już znalazłem trochę czasu, to nie wiedziałem, za co mam się zabrać. Napisałem trochę z rozdziału pierwszego, trochę ze wstępu, wkleiłem jakiś wykres i tak do czasu, kiedy nie odkryłem tego sekretu.
Najpierw zaplanuj co masz zrobić, ustal konkretny cel, następnie podziel to na mniejsze części i przystąp do realizacji jakiejś jednej części. Skup się tylko na tym i niech cię nic innego nie rozprasza, do momentu jak nie ukończysz swego dzieła.

Wyniki badań:
Struktura dnia pracy jest zbyt rozdrobniona, kierownicy wykonują do 43 – 583 różnych czynności dziennie (powinno być 10 – 15), skutkiem tego jest dekoncentracja oraz spontaniczna skłonność do przepracowywania się.


Za każdym razem szukaj nowych technik.

Wielu ludzi, z którymi rozmawiałem twierdziło, że potrafi zarządzać swoim czasem i zna wszystkie techniki dostępne na rynku. Ja wychodzę z założenia, ze człowiek całe życie się uczy i powinien zawsze, kiedy tylko się da, wzbogacać swój warsztat. Kiedy masz okazję rozmawiać z ludźmi od nas bardziej doświadczonych, pytaj ich o ich techniki. Dowiedz się jak zarządzają swoim czasem. Może się okazać, że jakiś element, o którym Ci powiedzą zmieni twoją efektywność.

Wyniki badań:
Nakłady czasu przeznaczone na samokształcenie wynoszą zaledwie 2 – 4%


Korzystaj z dostępnych aplikacji komputerowych.

Jak już pisałem wcześniej, jak korzystam z Outlook’a oraz OneNote. Mam również zainstalowany program na swoim palmtopie program do zarządzania czasem, który nazywa się Pocket Informant. Niesamowicie przydatne narzędzie. Wpisuje wszystko, co muszę zrobić i ustalam priorytety oraz alarm. Od tego momentu nie muszę się martwić, że czegoś nie zapamiętam. Taka moja osobista asystentka. Tylko niestety trzeba wyrobić sobie nowy nawyk, zapisywania wszystkiego na bieżąco. Nawet jadąc samochodem można zrobić krótką notatkę głosową, naciskając tylko jeden przycisk.

Dziel większe zadania na mniejsze części. Reaguj na bieżąco

Czasami się zdarza, że trafiają się nam zadania, które są czasochłonne. Najlepszym sposobem jest dokładne zarządzanie swoimi zadaniami. Takie zadania, tak jak pisałem wcześniej, najlepiej podzielić na mniejsze części oraz wyznaczyć terminy realizacji. Jeżeli rzetelnie prowadzimy swój kalendarz, to od razu widzimy, czy damy coś zrobić w danym terminie, czy potrzebujemy więcej czasu. Jeżeli natychmiast reagujemy na takie sytuacje, mamy większe szanse przekonać naszego przełożonego, żeby nas odciążył, niż później się z tłumaczyć z nie wywiązanych terminów.

Planuj tylko 60 % swojego czasu.

Z doświadczenia wiem, że nie da się wykonać wszystkiego w 100%. Zawsze wpada nam coś niespodziewanego. Dlatego, żeby uniknąć frustracji, powinniśmy planować tylko 60 % swojego czasu. Jeżeli okaże się, że szybciej się wyrobimy z jakimiś zadaniami na dany dzień, zawsze możemy sięgnąć do listy spraw mniej pilnych. A jeżeli nic nie mamy do roboty, to pozostaje nam czas relaksu.

Wyniki badań:
Zaobserwowano bardzo niski stopień planowości pracy kierowników, czego wynikiem jest realizacja zaledwie 20% zaplanowanych czynności (powinno być 60 – 70%) praca ich jest bardzo żywiołowa, często ulegają naciskom zewnętrznym.


Trzymaj się swojego harmonogramu.

Jeżeli już coś sobie zaplanowałeś, to proponuję żebyś się już tego trzymał. Nie zmieniaj niczego w ciągu dnia, bo w ten sposób uczysz się oszukiwać samego siebie, a to już mały krok do katastrofy. Ucz się na błędach i wyciągaj z nich odpowiednie wnioski. Następnym razem planując swój dzień, tydzień czy miesiąc, będziesz pamiętał o swoich wcześniejszych wpadkach i zaplanujesz tak zadania, aby zrealizować je jak najskuteczniej.

Zwolnij tempo.

Czasami trafimy na takie momenty, które wywołują silny stres. Mam tu na myśli szybkie tempo, duże ciśnienie, ogromna presja, jakie wywołuje na nas otoczenie. Kiedy zaobserwujemy coś takiego, zastanówmy się przez moment, do czego nas to może doprowadzić? Jeżeli chcemy dożyć do czterdziestki, proszę bardzo, działajmy.
Poza tym wiadome jest, że pracując w pośpiechu popełniamy więcej błędów, a tym samym jesteśmy mniej skuteczni i wydajni.

Mam nadzieję, że powyższe informacje pozwolą Ci sprawniej zarządzać swoim czasem, tak abyś mógł cieszyć się swoim życiem.


Pozdrawiam,

Artur Rak

poniedziałek, 23 marca 2009

Własny biznes

Czas w końcu zacząć działać i zrobić coś konkretnego, postawić kolejny krok.

Ostatnio zaglądnąłem do mojego pierwszego posta i aż się zdziwiłem jak wiele rzeczy, które zaplanowałem, urzeczywistniło się. Po raz kolejny potwierdza się to, jak wielką wartość ma spisywanie postanowień.

W niedalekiej przyszłości planuję otworzyć swój własny biznes. Piszę w niedalekiej, ponieważ że życie potrafi płatać różne figle. Jestem poprawnym optymista i wierzę, że może się to stać niebawem
Jedyną obawą, że może się to opóźnić jest czas, a konkretnie jego brak. Wierzę, że każdy biznes może odnieść sukces, trzeba go tylko odpowiednio zaplanować.
Postanowiłem, że będę dzielił się z Wami swoimi przygotowaniami do tego celu. Proszę Was również o wsparcie.

W mojej głowie kłębi się mnóstwo pomysłów, nie raz mam z tym problem, żeby to wszystko gdzieś spisywać. Przerost nowych idei może czasami przeszkadzać w realizacji postanowień.
Zdałem sobie ostatnio z tego sprawę i postanowiłem coś z tym zrobić.

Wierzę, ze pisanie tutaj, na moim blogu przyczyni się do poprawy moich niedociągnięć. Mam na myśli niedostateczny perfekcjonizm.

Z jednej strony mam pewne obawy, czy pisanie tu o moich pomysłach nie przyczyni się do tego, że będą one wykorzystane przez inne osoby.
Z drugiej zaś, liczę na Wasze komentarze, które z pewnością będą inspirowały mnie do dalszych działań.

Cały czas pracuję nad technicznymi aspektami tego bloga. Nie jestem zbytnio zadowolony z formy, w jakiej wyświetlają się moje posty. Chciałbym je jakoś uporządkować tematycznie oraz zmienić kolejność wyświetlania. Jednym słowem odczuwam lekki chaos. Dlatego liczę na Waszą opinie i pomoc.

Cały czas szukam osób, które chcą się rozwijać, ludzi, z którymi mógłbym pracować w przyszłości.
Biznes, który chcę stworzyć zaangażuje setki, jeśli nie tysiące ludzi w każdym wieku.
Jeżeli chcesz być pierwsza/y i przyłączyć się do tej działalności, to zachęcam do czytania i dzielenia się swoimi pomysłami, spostrzeżeniami.

Do rzeczy.
Zapewne zdajecie sobie sprawę, że wielkimi krokami nadchodzi nowa era, era informacji (określana zamiennie erą wiedzy, trzecią falą).

Owa era wiedzy stworzy nowe warunki funkcjonowania organizacji. Zastąpi ona wcześniejszą erę przemysłową, w której to nie człowiek, ale narzędzia odgrywały istotną rolę w rozwoju przedsiębiorstw. Konsekwencją tego procesu jest coraz większa rola, jaką wiedza, twórczość i zasoby niematerialne odgrywają w gospodarce i biznesie. Firma analityczna Gartner przewiduje, iż do 2007 roku aż 75% całkowitego wzrostu produktywności przedsiębiorstw będzie efektem zarządzania wiedzą i usprawnień w pracy opartej na wiedzy (knowledge work).(Strojny 2004)


Warunkiem koniecznym sprawnego funkcjonowania systemu zarządzania wiedzą jest
oparcie się na wydajnych rozwiązaniach informatycznych. Zadaniem infrastruktury technologicznej jest przede wszystkim wspomożenie komunikacji międzyludzkiej, poprzez np. rejestracje komunikacji miedzy ludźmi, gromadzenie zapisów, klasyfikacje treści oraz wyciąganie wniosków. Poczta elektroniczna, dzielenie danych, współprojektowanie czy też wideokonferencje są codziennością w wielu przedsiębiorstwach. Wydaje się również, że w najbliższej przyszłości spotkania w rzeczywistości wirtualnej nie będą dla nikogo stanowiły już zaskoczenia.

I właśnie w tych powyższych aspektach upatruję wielką szansę rozwoju swojego biznesu.

Na razie to tyle, więcej już niebawem.

Pozdrawiam.
Artur

O postanowieniach raz jeszcze.

Czy zastanawialiście się kiedyś, co się dzieje z tymi postanowieniami, które gdzieś sobie ustaliliście, zapisaliście, opublikowaliście, albo ujawniliście na forum?
Jak myślicie, czy wszystkie te ujawnione rzeczy się zrealizują?
Dzisiaj chciałbym wyjaśnić pewne zjawisko, które zachodzi w nas samych. Nie bagatelizowałbym tego, że czegoś nie zrealizowaliśmy. Zresztą sami zobaczcie.

Za każdym razem, gdy patrzymy na jakieś nie zrealizowane postanowienie, cierpi nasze poczucie własnej skuteczności i efektywności.
Nie zrealizowane cele podcinają nam skrzydła. Z kolei te, zrealizowane budują nas.
W takim razie warto je sobie gdzieś spisywać, by w chwilach zwątpienia, powracać do nich.
Kiedy następnym razem będziemy chcieli powiedzieć: „znowu mi się nie udało”, „na pewno nie dam rady, jak zawsze”, „po co to robić, przecież zawsze mi się nie udaje” itp., wrócimy do naszych zapisek. Staną się naszym mieczem, na naszą „wyuczoną bezradność”.
Ja osobiście polecam tę metodę. Na mnie ona fantastycznie działa. Znam też osoby, które jej używają od jakiegoś czasu. I wiecie, co? Na nich też ona działa :)

A co z tymi nie zrealizowanymi? Co zarobić, aby nie podcinały nam skrzydeł?
Jeżeli pozostaną tylko w naszej głowie, gwarantuje Wam, że przenikną do nieświadomej części naszego mózgu, tym samym zaniżając samoocenę. Jeżeli zaś, będą spisane, będziemy mogli je sobie przeanalizować raz jeszcze i wyciągnąć odpowiednie wnioski na przyszłość.

Zadajemy sobie pytania: „Dlaczego mi się nie udało?” „Czego nie wziąłem pod uwagę?”
Jak ustrzec się podobnego błędu w przyszłości?” „Jakie wnioski wyciągnąłem z tej lekcji?”

Nie bójmy się zuchwałych postanowień, bo dzięki nim nasze życie nabiera sensu, jest bardziej kolorowe.

Przypomnijcie sobie o wielkich celach, jakie stawialiście przed sobą w przeszłości. Te cele z obecnej perspektywy, mogą wydawać się nam mało znaczące. Pamiętajcie jednak, że kiedyś startowaliście z innego poziomu. Ta wiedza może tylko utwierdzić Was w przekonaniu, że podążacie w dobrym kierunku, że się rozwijacie.

Jednym z moich osobistych sukcesów było zdobycie stanowiska w światowej korporacji. Dziś wydaje mi się to banalne. Także budowa domu, była dla mnie nie lada wyzwaniem. Dziś mogę powiedzieć wszystkim, że jest to pestka. Ba, nawet spodobało mi się to, do tego stopnia, że przez chwilę myślałem, żeby zająć się deweloperką. To samo dotyczy nauki. Dziś mogę powiedzieć, że wiedza ze studiów mocno się zdezaktualizowała i jeżeli bym jej ciągle nie uzupełniał, stałbym zapewne w miejscu.
A więc do dzieła. Spiszcie wszystko, co pamiętacie. Niech ta lista posłuży Wam do budowania Waszej „misji życiowej”.

Ilu z Was zadaje sobie dziś pytanie? Jakie mam wybrać studia? Gdzie chciałbym pracować? Kim chciałbym być z zawodu? Gdzie chciałbym żyć, mieszkać?

Nie bójcie się stawiać wyzwań. Są to tylko kolejne kroki w Waszym życiu. Jest jednak mały, ba, wielki kruczek w tym wszystkim. A mianowicie, w którą stronę Mamy podążać?

Proponuję zacząć od odnalezienia swoich wartości. To one są motorem naszych działań, dają nam energię i nadają ostateczny sens. - Czytaj więcej.
Dlatego nasze cele powinny być zgodne z naszymi wartościami.

Na koniec przytoczę pewien cytat:

Nasze największe słabości tkwią w poddawaniu się, najpewniejszy sposób na odniesienie sukcesu, to zawsze spróbować jeszcze raz.

Thomas Edison.

wtorek, 3 lutego 2009

Recepta na sukces zawodowy




1. Wyobraź sobie swój przyszły zawód/zajęcie jako dom (TOŻSAMOŚĆ), który chcesz zbudować, albo w którym chcesz zamieszkać.
2. Twoje WARTOŚĆI – to kanały, które doprowadzają do niego wodę (załóżmy, że nie można wybudować nowych, a bazować jedynie na istniejących).
3. Woda będzie Twoimi PRZEKONANIAMI, UMIEJĘTNOŚCIAMI i ZACHOWANIAMI.
4. Twoje EMOCJE są zaś systemem filtrującym wodę.

Odpowiedz teraz sobie na pytania:
Czy jest możliwe mieszkanie w takim domu bez kanałów doprowadzających wodę?(na krótko – zapewne jest).
Czy mieszkanie w takim miejscu będzie komfortowe?
Jak długo przeżyjesz w takim miejscu?
Zapewne można gromadzić wodę (czasami zabrudzoną) w zbudowanych przez siebie zbiornikach, czy studniach.
Ale czy chcemy ją przez całe życie przenosić wiadrami?

Od czego więc zacząć?
1. Należy znaleźć taki DOM(zawód/zajęcie), do którego są już doprowadzone kanały (Twoje WARTOŚĆI).
2. Na początku może się tak zdarzyć, że woda, która tam dociera jest zanieczyszczona (EMOCJE), albo że zawór doprowadzający jest zakręcony (brak UMIEJĘTNOŚĆI, błędne PRZEKONANIA, niewłaściwe ZACHOWANIA).

Jestem przekonany, że teraz już wiesz od czego należałoby zacząć.

Pozdrawiam.
Artur Rak

poniedziałek, 15 grudnia 2008

Czy interesuje Cię twój rozwój?

W dzisiejszych czasach ludzie żyją w świecie, który jest przepełniony nowymi informacjami, Świat ten ulega ciągłym zmianom, które nie dają w pełni bezpieczeństwa, przez co ludzie stają się bardziej lękliwi i zamknięci w sobie. Abraham Maslow w swoich teoriach nauczał, że ludzie zmuszeni są do ciągłego wybierania pomiędzy dwoma pragnieniami: rozwojem własnym i bezpieczeństwem. Czy Ty również w tym momencie masz ten dylemat?

Na pewno nie zdziwi Cię fakt, że człowiek postawiony przed takim wyborem, zawsze wybierze bezpieczeństwo. Potwierdza to również teoria nagród, która mówi, że człowiek posiada dwie motywacje: motywacja dążenia do czegoś (wzmocnienie pozytywne), oraz motywację unikania czegoś (bezpieczeństwo).
Potrzeba bezpieczeństwa musi zatem być zaspokojona jako pierwsza, dopiero wtedy mamy większe skłonności do podejmowania ryzyka i odkrywania czegoś nowego.

Kluczem do tego, by osiągnąć poczucie bezpieczeństwa, jest utrzymanie kontaktu z innymi ludźmi i przynależność grupowa. Dzięki takiemu wsparciu możemy stawiać czoła przeciwnościom życiowym.

Naukowcy twierdzą, że wspólna nauka pozwala zdobyć nową wiedzę i umiejętności w sposób o wiele skuteczniejszy niż w wypadku indywidualnego uczenia się, gdyż zapewnia wsparcie emocjonalne i intelektualne.
Zapewne odczuwasz głęboką potrzebę zwracania się do innych ludzi i pragniesz wspólnie z nimi działać, działać po to, aby osiągnąć jakiś cel. Ta potrzeba, to nic innego jak odwzajemnienie, dzięki któremu odnajdujemy nowe źródło motywacji.
Wynika to z tego, że jeżeli się w coś angażujemy, odczuwamy potrzebę dzielenia się swoimi doświadczeniami z innymi. Otrzymujemy od innych potężne wsparcie. A jeżeli nie mamy z kim podzielić się swoimi doświadczeniami możemy odczuwać przygnębienie i spadek motywacji do dalszych działań.

W tym miejscu proponuję Ci niesamowite narzędzie za pomocą, którego będziesz mógł odkryć swój osobisty głos, który da Ci przepustkę do Twojej osobistej efektywności.
Tym narzędziem jest wspólna praca nad naszym rozwojem. I to w dodatku za darmo!

Każdy z nas jest niepowtarzalną istotą, obdarzoną wyjątkowymi cechami oraz posiada inne doświadczenie, wiedzę oraz umiejętności. Dlaczego by nie wykorzystać tego potencjału?

Jeżeli przeczytałaś/eś ten tekst i jesteś zdecydowana/ny na wspólną współpracę, bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów finansowych, to czekam na maila z zapytaniem.
Nie zwlekaj ilość osób, z którymi mógłbym wsółpracować jest ograniczona.

Pozdrawiam.
Artur
wow@internet.v.pl

czwartek, 7 sierpnia 2008


„Budzę się tak podekscytowany, że nie mogę zjeść śniadania.”

Steven Spielberg



Powyższy cytat zainspirował mnie dzisiaj do napisania tego posta.
Wyznaczając swoje życiowe cele staram się myśleć w kategorii „Moja misja”.
Traktuję ja przy tym jak dobrą zabawę, podczas której można wiele się nauczyć.
Dziś już wiemy, że najlepsze rezultaty w nauce osiągamy poprzez zabawę, zaangażowanie w daną czynność. Najwięcej wtedy zapamiętujemy. Covey kiedyś powiedział: „wiedza bez działania, to brak wiedzy”.
To właśnie zabawa jest motorem napędowym w naszym życiu. 
Odkrycie tego uświadomiło mi bardzo ważną rzecz, pozwoliło podnieść się na nowo i iść znowu na przód. Mianowicie przez całe moje dorosłe życie, miałem w głowie głos mojego ojca: „Życie to nie zabawa”. To właśnie ten głos nie pozwalał mi cieszyć się życiem. Zrobiłem i osiągnąłem wiele, to fakt. Ale czy rzeczywiście cieszyłem się z moich dokonań? Nie. 
Na szczęście nie straciłem tego, co osiągnąłem i mogę się teraz radować na nowo z moich „sukcesów”. 

Teraz mam nowy cel w życiu. Pierwszy krok już zrobiłem - najważniejszy.

Trzymajcie za mnie kciuki!

środa, 30 lipca 2008

Początki zawsze są trudne...

Jak wszystko w naszym życiu, kiedyś trzeba zacząć.

Skoro się urodziłem, to wypadałoby wykorzystać ten dar. No dobra zaczynam filozofować... Dlaczego tworzę ten blog?



Po pierwsze.
Cel
Chcę stworzyć takie miejsce, w którym mógłbym pomagać innym, dzielić się wiedzą, zdobytym doświadczeniem. A poza tym mogę się rozwijać osobiście, również w pisaniu :)

Po drugie.
Wizja
Założyć klub "Akademia rozwoju osobistego". Miejsce gdzie wszyscy chętni mogliby spotykać się, aby wspólnie rozwiązywać problemy, budować osobistą wartość, tak aby osiągnąć sukces. Sukces zarówno osobisty jak i zawodowy.
Taki klub może powstać w każdej chwili, choćby jutro, ale do tego potrzebni są chętni. Inicjatywa ta nie wymaga wielkich nakładów finansowych (ewentualne koszty związane z wynajęciem jakiejś małej salki). Wymaga natomiast zrobienia pierwszego kroku, kroku który poprowadzi nas dalej...

Po trzecie.
Burza myśli
Gdzie szukać – fora, grupy dyskusyjne, znajomi, studenci, biura pracy
Gdzie organizować – uczelnie, salki klubowe, kawiarnie, puby, Szczecin, cały kraj.
Co? – warsztaty – autoprezentacja, zarządzanie czasem, komunikacja interpersonalna, budowanie kariery…
Jak? Wykorzystując zdobytą wiedzę z pracy, ze studiów, szkoleń, warsztatów. Ćwiczenia, scenki, nagrywanie Video, odgrywanie ról, wykłady,

Po czwarte.
Porządkowanie
Stworzyć listę for poświęconych tematyce rozwoju osobistego.
Udzielać się na takich forach i zachęcać do odwiedzenia mojego bloga.
Zrobić listę wszystkich znajomych, których mógłbym poinformować o moim przedsięwzięciu.
Poinformować znajomych o mojej inicjatywie.
Utworzyć bazę uczelni, w których mógłbym zaproponować mój pomysł.
Na początek udać się do dwóch uczelni, a konkretnie do Biura Karier.
Wybrać tematykę warsztatów.
Zaprojektować agendę spotkań.
Ustalić termin pierwszego spotkania.
Pójść do biura pośrednictwa pracy – miejskiego, powiatowego.

Po piąte.
Najbliższe działania
W pierwszej kolejności udzielę się na dwóch forach i zachęcę do wejścia na mojego bloga.
Następnie stworzę agendę pierwszego spotkania.

Tworząc powyższe postanowienie, wykorzystałem Technikę Naturalnego Planowania.
W kolejnych postach napiszę coś więcej na temat samej metody. Dlatego zachęcam Cię już dziś do regularnego zaglądania na tę stronę.
Pozdrawiam.
Artur