Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pytania. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pytania. Pokaż wszystkie posty

środa, 29 czerwca 2011

Poranna refleksja. Metoda autocoachingu.

Ostatnio poczułem, że znowu znalazłem się w dołku, w którym zacząłem się zapadać jak w ruchomych piaskach. Kiedy tak się dzieje, sięgam po swoją metodę autorefleksji poprzez zadawanie pytań. Tak jak coach, psycholog, terapeuta zadaje pytania swoim klientom.

Ogromnie przydatnym narzędziem jest prosty dyktafon wbudowany w twoim telefonie. Ja robię to tak. Korzystając z wolnej chwili (na przykład stojąc w porannych korkach) zadaję sobie pytania, a następnie próbuje na nie odpowiadać. Prosta metoda, a daje świetne rezultaty.
Pora tutaj nie ma znaczenia. Więcej czasu potrzeba na druga część.

Następnie, po jakimś czasie (może to być już po godzinie), pozbawiony emocji, wsłuchując się w odpowiedź wychwytuję największy sens. To tak jakbym był obserwatorem całej sytuacji.
Dziś zadałem sobie pytanie „dlaczego zaniedbuję swojego bloga?”
Nota bene do postawienia tego pytania zainspirowała mnie jedna czytelnicze mojego bloga, zostawiając swój komentarz pod jednym z postów.
Owe pytania kojarzą mi się z drabiną (taką sznurkową z drewnianymi szczebelkami) rzuconą do głębokiej studni w której właśnie się znalazłem.
Każdy szczebelek drabiny, to jedno pytanie. Im głębsza studnia, tym więcej powinno być szczebelków. Pytania nie mogą być spróchniałe, a i do wdrapywania się po niej przydałoby się trochę kondycji.
Dlatego postanowiłem, że będę dbał o swoje zdrowie wchodząc po owej drabinie częściej i jak się da, coraz wyżej.
Szczebelki drabiny powinny być solidne i mocne. Więc dobrze będzie jeśli pytania będą trafne i nie powierzchowne.

Przeanalizujmy ową powierzchowność.
Aby odpowiedzieć na pierwsze dzisiejsze pytanie, zdałem sobie sprawę, że pytanie „dlaczego” bada motywy, sięga bardzo głęboko do moich zasobów. Odpowiedzenie na tak postawione pytanie nie będzie łatwe. Należało by  postawić kolejne, a to wymaga dalszej refleksji i poświęcenia większej ilości czasu.

Gdybym zadał pierwsze pytanie: „jak jest przyczyna mojej absencji na blogu?” albo „co powoduje, że tak rzadko ostatnio piszę?” Odpowiedź byłaby prostsza.

Widzisz więc, drogi czytelniku, że stawianie pytań nie jest łatwym zadaniem J.
Zabawne jest to, że w nagranych słowach pojawiają się kolejne wątki, które warto poddać kolejnej autorefleksji.

W moim przypadku okazało się, że następnym razem powinienem przeanalizować następujące kwestie:
- chroniczny brak czasu,
- chaos w wypowiedziach,
- brak równowagi życiowej (work life balance),
- brak systematyczności.

Zapewne ciekawią Cię moje odpowiedzi na tak postawione pytania. Ale o tym może w kolejnych postach. Między innymi pokarzę ci pewną technikę rozwiązywania problemów.

Zachęcam do wypróbowania przedstawionej metody i podzielenia się swoimi przemyśleniami.

Pozdrawiam,
Artur Rak

środa, 10 listopada 2010

Trzeba żyć mimo wszystko

Ostatnio w telewizji nadawali film "Cast Away" z Tomem Hanksem w roli głównej. Postanowiłem, że posiedzę trochę dłużej i oglądnę go do końca.

Jak to w amerykańskich produkcjach bywa, głównym wątkiem filmowym jest miłość. Zwróciłem uwagę jednak na coś innego, ale o tym w dalszej części tego wpisu.

Główny bohater jest jedyną osobą, która przeżyła katastrofę samolotu. Wyrzucony przez fale, znalazł się na bezludnej wyspie, gdzie żył w samotności przez trzy lata. Przeżył ponieważ miał cel – przetrwać.

W filmie doskonale przedstawiono jedną z największych ludzkich potrzeb - kontaktu z drugim człowiekiem. Noland (Tom Hanks) wpadł na pewien pomysł wykorzystując piłkę, którą znalazł wśród paczek wyrzuconych na brzeg tuż po katastrofie. Na piłce narysował twarz, która pełniła rolę jego towarzysza przez cały pobyt na wyspie.


Zwróciłem uwagę jednak na coś dodatkowego. Owy film zmusił mnie do pewnej refleksji odnośnie naszego życia.
Zacząłem się zastanawiać, co ja bym zrobił, gdym znalazł się podobnej sytuacji?
Co byłoby dla mnie ważne? Czy myślałbym o tym jakie fajne portki sobie tym razem kupić?
Albo gdzie pojechać w tym roku na urlop? Chyba jednak nie.

No właśnie, a co dla Ciebie byłoby ważne?
Dlaczego nie można postawić sobie takich pytań teraz? Czy muszę czekać na mement, aż znajdę się w beznadziejnej sytuacji?
Choć minęło sporo czasu , kiedy zadałem sobie pierwszy raz to pytanie, to wciąż się nad tym mocno zastanawiam.
Dlaczego istnieję na tej Planecie? Jaka jest moja rola? Czy mam jakąś misję do spełnienia?
Co takiego robię, aby przetrwać? Tak, tak przetrwać. Każdy z nas ma taki moment w życiu, że się nad tym zastanawia.
Czy to, co do tej pory zrobiłem ma jakiś sens? Czy raczej dryfuję na swojej życiowej tratwie, licząc na to, że ktoś mnie uratuje?
Trudne pytania? Pójdźmy dalej tym tropem, może coś się w końcu wyklaruje?

Tak na marginesie, to uwielbiam stawiać sobie tego typu pytania. Zmuszają mnie one do refleksji, po której od razu czuję się lepiej. Ciebie również zachęcam do tego.
A więc, po co żyjesz na tej Ziemi?
Zadając te pytania, przypomniało mi się, że kiedyś stworzyłem krótki film, w którym postawiłem kilka podobnych pytań.
Jeśli go nie widziałeś, to zrób to teraz.



W filmie pojawiła się kwestia wartości, które wyznajemy. O wartościach pisałem już w innym poscie.

Możesz tam zaglądnąć i zrobić ciekawe ćwiczenia, być może będzie Ci łatwiej odpowiedzieć na ważne pytania odnośnie Twojej misji życiowej.

W tym miejscu zachęcam również do pozostawienia komentarza. Wierzę w to, że może rozwinąć się bardzo ciekawa dyskusja na ten temat.

Pozdrawiam,
Artur