Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inicjatywa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inicjatywa. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 6 listopada 2012

Młodzi ludzie i ich kariera



Prawdziwy sukces to nie kariera, lecz pozostanie panem swojego losu i możliwość decydowania, co będzie się robić w życiu, za które tylko my odpowiadamy.  - William Wharton.


Tyle ostatnio się słyszy, że znaczna część studentów czuje się zmuszona do uczęszczania na zajęcia, że nie mają satysfakcji ,  że po studiach nie mogą znaleźć pracy.
Niektórzy zaczną jakiś kierunek, następnie inny, potem „dziekanka”, rok przerwy, znowu powrót. Czy znacie kogoś ze swojego otoczenia, kto tak postępuje? Ja znam wielu takich.
Są to osoby, które chyba za bardzo nie wiedzą, co chciałyby robić w przyszłości. Wybierają kierunki pod wpływem innych osób albo mają mgliste pojęcie o życiu zawodowym.

Dlaczego tak się dzieje, że tak nie  wiele osób nie wie, gdzie chciałaby  pracować zaraz po ukończeniu studiów?

Są to również te osoby, które kończą jakiś kierunek i zaraz rozpoczynają kolejny. Są też tacy, którzy w nadmiarze ambicji robią dwa fakultety. Nie wiem jak to nazwać, słowo ambicja nasunęła mi się na pierwszą myśl. Może jest inaczej. Może to kwestia desperacji, pokazanie np. rodzicom jakim się jest dobrym. Pragną za wszelką cenę udowodnić, że zasługują na większą uwagę z ich strony.
A może to niezaspokojony potencjał. Tak, tak, w dzisiejszych czasach uczelnie, poza wyjątkami,  nie mają za wielkich wymagań wobec studentów, więc i czasu jest sporo. Toteż wiele osób może pozwolić sobie na tak luksus , aby w jednym czasie zaliczać egzamin na dwóch kierunkach.
No i dobrze, przynajmniej pracodawca będzie wiedział kogo zatrudnić w pierwszej kolejności.
No chyba, że ktoś w trakcie studiów pracował (praktykował, dorabia) i nie miał wystarczającej ilości czasu, aby przeznaczyć go na naukę. Tu również przyszły pracodawca, nie będzie miał wątpliwości kogo wybrać.

Ale są i tacy, którzy wolą zorganizować imprezę myśląc, że w ten sposób pokarzą przyszłemu pracodawcy jaką posiadają zdolność organizatorską. Nie każdy potrafi zebrać tłumy w jednym miejscu.  Mało tego, trzeba zapewnić lokal, gastronomię, no i paliwo, bez którego daleko nasza machina nie zajedzie.
Jest tutaj jednak mały problem. Jak to udokumentować w CV?

Ja o takie rzeczy pytam prowadząc rekrutacje. Szukam spójności i badam, w jakim stopniu młodzi ludzie wiedzą dokąd chcą zmierzać w najbliższej przyszłości.
A jak to u Was? Jestem ciekaw jak planujecie swoją karierę. Czy macie już jakieś wyobrażenie o swoim przyszłym zawodzie? Wiedzieliście już wcześniej, zanim jeszcze wybraliście  kierunek studiów?
Podzielcie się proszę, swoim doświadczeniem i uwagami.

Na koniec dodam, że za taki stan rzeczy odpowiadają w szczególności Wasi rodzice, opiekunowie. Następnie system oświaty, który na etapie szkoły średniej nie zapewnił dostępu do odpowiednich ludzi, którzy pomogliby odnaleźć w ludziach ich potencjał. Coś w stylu doradcy zawodowego. Dopiero na końcu tego łańcuch jesteście Wy. Na pocieszenie dorzucę, że skoro już weszliście w dorosłość, to możecie zmienić tę sytuację. I nikt tego nie zrobi za Was.

W razie czego służę pomocą.
Możecie pisać tutaj, zostawiając komentarz, albo na skrzynkę prywatną.
W mailu podajcie proszę swój numer telefonu. Z chęcią oddzwonię.


Pozdrawiam,
Artur Rak

czwartek, 28 czerwca 2012

Inicjatywa


dziś trochę z innej beczki :)

Zainspirowany książką John’a  Maxwell’a „Talent nie wystarczy” postanowiłem opracować skrócony przewodni po zdolnościach.  Taki zestaw cech potrzebnych, by wybić się ponad przeciętność. Będą tam również ćwiczenia, które będzie można wykonać samodzielnie.  Mam nadzieję, że uda mi się stworzyć taki przewodnik do końca lipca 2012.
Jeśli bym się opóźniał, to prośba do Ciebie o wsparcie w formie przypomnienia. :)

Dziś pewna rozmowa w duchu autorefleksji.

Pewien człowiek zatrudniony przez rodzinę książęcą z Europy został wezwany na rozmowę do swoich pracodawców.
- James – zwróciła się do niego księżna – od jak dawna jest pan u nas?
- Od około trzydziestu lat, wasza wysokość – odparł James.
- Jak sobie przypominam, został pan zatrudniony, by zajmować się psem.
- Tak jest, wasza wysokość – zgodził się James. – Czym mam się zająć teraz?

Czy Ty również czekasz, aż ktoś Ci powie, co dalej masz robić?

Cytat:
„Nic tak człowieka nie męczy, jak nie dokończona robota, która nad nami wisi”.
William James

Zachęcam do pozostawienia komentarza