Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dowody naukowe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dowody naukowe. Pokaż wszystkie posty
sobota, 19 lutego 2011
Osobowość szczęścia
Każdego ranka mam zwyczaj przeglądać artykuły z subskrybowanych stron (o matko, jakie to trudne słowo). :)
Dziś natknąłem się na artykuł Janusza Czapińskiego "Osobowość Szczęśliwego Człowieka" , który znajdziecie na stronie Charakterów.
Od razu skojarzyłem temat z moim projektem Szczęście i postanowiłem podzielić się z moimi czytelnikami linkiem do tegoż artykułu.
Tak na marginesie, jeśli natniesz się na inne artykułu o podobnej tematyce, to proszę daj mi znać, abym mógł zamieść je u siebie. Chciałbym stworzyć w przyszłości swego rodzaju bibliotekę szczęścia. :)
W tym miejscu zachęcam do przeczytania mojego wcześniejszego wpisu: "Czy szczęście jest wynikiem przypadku",
W przytoczonym na wstępie artykule zwróciłem uwagę na jeden fakt. Mianowicie, autor prawdopodobnie należy do ludzi tych mniej szczęśliwych. :)
Świadczyć o tym może sposób w jaki prezentuje owe tezy. Czytając tekst miałem wrażenie, że większość badań jest podważana. Wyczułem nutkę negatywizmu. Być może się mylę, oby. Choćby jedno z pierwszych zdań: " Kim jest szczęśliwy człowiek, jakie ma cechy? Takie pytanie najczęściej zadają sobie ludzie nieszczęśliwi. Ale zapewne odpowiedź na nie zainteresuje także szczęśliwych."
No i ostatnie zdania nie napawa optymizmem, przynajmniej mnie :)
"K. de Neve, H. Cooper, P. Schmutte i C. Ryff wykazali, że szczęśliwi mają osobowość inną niż nieszczęśliwi. Są mniej neurotyczni, bardziej ekstrawertywni, otwarci, ugodowi i sumienni. Kłopot w tym, że zarówno poczucie szczęścia, jak i cechy osobowości są w znacznej mierze wrodzone. Pojawia się zatem pytanie, na ile człowiekowi nieszczęśliwemu może się udać zamiana siebie w człowieka szczęśliwego."
Niemniej jednak polecam artykuł, ponieważ jest w nim kilka ciekawych informacji.
A dla tych mniej szczęśliwych polecam książkę M. Seligmana "Optymizmu można się nauczyć".
Książka to pionierski poradnik pokazujący skuteczne sposoby, które mogą pomóc ci wydobyć się z pesymizmu, zmienić negatywne myślenie i udoskonalić swoje życie.
Szczęśliwie pozdrawiam,
Artur Rak
niedziela, 28 lutego 2010
wtorek, 23 lutego 2010
Czy kobieta na stanowisku menedżera potrafi wywąchać dobrego pracownika?

Dziś będzie mowa o pewnym badaniu, które ukazało się w czasopiśmie naukowym „Nature Genetics" pod koniec 2002 roku.
Czasopismo to opublikowało artykuł z wynikami interesujących badań przeprowadzonych przez zespół genetyków z uniwersytetu w Chicago. Okazało się, że kobiety najwyraźniej wywąchują mężczyzn, których preferują. Grupa czterdziestu dziewięciu losowo dobranych kobiet w różnym wieku wąchała T-shirty mężczyzn, którzy - nie używając żadnych perfum i unikając kontaktu z innymi osobami przez dwie doby - spali w nich przez dwie kolejne noce. Zdecydowana większość kobiet, mając określić na tej podstawie atrakcyjność mężczyzn, wybrała bez wahania tych, których grupa genów, zwana Układem Zgodności Tkankowej (MHS, ang. Major Histocompability Complex), najbardziej różniła się od ich własnej.
Wniosek z tego jest taki, że kobiety podświadomie wybierają takich osobników, którzy uruchamiają układ immunologiczny w taki sposób, a żeby potomstwo zrodzone z ewentualnej pary, miało wyższy wskaźnik odporności. Ich potomstwo byłoby silniejsze i mogło jak najdłużej przeżyć.
Układ Zgodności Tkankowej jest podstawą doboru naturalnego, którym kierują się kobiety wybierając partnerów.
Nasuwa się więc pytanie, czy taki mechanizm zbytnio nie przeszkadza w pracy. Wyobraźmy sobie kobietę menedżerkę, która odpowiedzialna jest za rekrutację dobór odpowiedniego zespołu.
Zdarzyć się może sytuacja, w której kobieta, wybierając mężczyzn do swojego zespołu, będzie kierowała się tą specyficzną, podświadomą satysfakcją wynikającą z kontaktu węchowego.
Można by zaryzykować stwierdzeniem, że mężczyzna im bardzie się różni od tego Układu Zgodności Tkankowej kobiety, tym ma większe szanse na pracę w jej zespole.
Ciekaw jestem opinii naszych pań menedżerek.
Pozdrawiam gorąco, wyperfumowany obficie (celowo).
Artur
Czasopismo to opublikowało artykuł z wynikami interesujących badań przeprowadzonych przez zespół genetyków z uniwersytetu w Chicago. Okazało się, że kobiety najwyraźniej wywąchują mężczyzn, których preferują. Grupa czterdziestu dziewięciu losowo dobranych kobiet w różnym wieku wąchała T-shirty mężczyzn, którzy - nie używając żadnych perfum i unikając kontaktu z innymi osobami przez dwie doby - spali w nich przez dwie kolejne noce. Zdecydowana większość kobiet, mając określić na tej podstawie atrakcyjność mężczyzn, wybrała bez wahania tych, których grupa genów, zwana Układem Zgodności Tkankowej (MHS, ang. Major Histocompability Complex), najbardziej różniła się od ich własnej.
Wniosek z tego jest taki, że kobiety podświadomie wybierają takich osobników, którzy uruchamiają układ immunologiczny w taki sposób, a żeby potomstwo zrodzone z ewentualnej pary, miało wyższy wskaźnik odporności. Ich potomstwo byłoby silniejsze i mogło jak najdłużej przeżyć.
Układ Zgodności Tkankowej jest podstawą doboru naturalnego, którym kierują się kobiety wybierając partnerów.
Nasuwa się więc pytanie, czy taki mechanizm zbytnio nie przeszkadza w pracy. Wyobraźmy sobie kobietę menedżerkę, która odpowiedzialna jest za rekrutację dobór odpowiedniego zespołu.
Zdarzyć się może sytuacja, w której kobieta, wybierając mężczyzn do swojego zespołu, będzie kierowała się tą specyficzną, podświadomą satysfakcją wynikającą z kontaktu węchowego.
Można by zaryzykować stwierdzeniem, że mężczyzna im bardzie się różni od tego Układu Zgodności Tkankowej kobiety, tym ma większe szanse na pracę w jej zespole.
Ciekaw jestem opinii naszych pań menedżerek.
Pozdrawiam gorąco, wyperfumowany obficie (celowo).
Artur
Udostępnij
piątek, 15 stycznia 2010
Helen Fisher bada mózg w stanie zakochania
Dlaczego pragniemy miłości tak bardzo, że jesteśmy gotowi dla niej umrzeć? Aby dowiedzieć się więcej o rzeczywistej, fizycznej potrzebie romantycznej miłości, Helen Fisher i jej współpracownicy zbadali, za pomocą rezonansu magnetycznego, jak działa mózg osoby zakochanej, a jak porzuconej.
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
niedziela, 3 stycznia 2010
Dan Ariely zastanawia się: czy mamy kontrolę nad własnymi decyzjami?
Ekonomista behawioralny Dan Ariely, autor książki "Przewidywalnie nieracjonalni" przy użyciu znanych złudzeń optycznych oraz wyników własnych badań, które czasem szokują i przeczą logice, uświadamia nam jak nierozsądni jesteśmy gdy podejmujemy decyzje.
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
niedziela, 27 grudnia 2009
Daniel Goleman o współczuciu
Daniel Goleman, autor "Inteligencji emocjonalnej", pyta, dlaczego nie odczuwamy współczucia częściej i głębiej.
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
Film posiada polskie napisy (należy je wybrać z rozwijanej listy View subtitles).
sobota, 1 sierpnia 2009
środa, 6 maja 2009
Paradoks wyboru, czyli dlaczego mniej znaczy więcej.
W swojej książce ( The Paradox of Choice ) „Paradoks wyboru - Dlaczego więcej znaczy mniej” Barry Schwartz udowadnia, że większy wybór towarów o podobnych właściwościach, przyczynia się do większych trudności przy podejmowaniu decyzji, a tym samym wywołuje większy stres wśród konsumentów.
Autor w książce opisuje badanie z wykorzystaniem słoików z dżemem. Badani mieli możliwość skosztowania dżemów z dwóch półek. Na jednej znajdowały się 24 słoiki z różnymi smakami, a na drugiej było tylko 6.
Okazało się, 3o % badanych dokonało zakupu dżemu z półki na której było tylko 6 słoików. Natomiast z półki na której było 24 różnych smaków dżemu, zakupu dokonało 3 % badanych.
Wniosek jest taki, ze większy wybór przyciąga z pewnością uwagę, ale niestety ma mniejszy wpływ na dokonaną transakcję.
Dlaczego tak się dzieje?
Na podjęcie decyzji potrzeba więcej czasu. Trzeba więcej rzeczy przemyśleć, dokonać wyboru, odrzucić możliwości, co z kolei wywołuje stres.
To doświadczenie skojarzyło mi się od razu z czytaniem książek i blogów. Im więcej ich czytam, tym większy wywołuje to we mnie stres. Ciekaw jestem co o tym sądzisz. Czy Ty również miewasz takie uczucie?
Im większy masz wybór, tym bardziej musisz zaufać swojej intuicji. Kluczem do zwycięstwa, będzie prawdopodobnie większe zaangażowanie i wsłuchanie się w swój wewnętrzny głos.
Myślę, że tę wiedzę mogłyby (raczej powinny) wykorzystać z powodzeniem firmy produkcyjne i zamiast oferować coraz to większą gamę nowych produktów. Powinny zatem, skupić na lepszej selekcji oferowanych wyrobów, poprawiając tym samym ich jakość.
Tak sobie pisząc ten tekst, wpadłem na myśl, że również i ja powinienem wykorzystać ten patent pisząc swojego bloga. He, he, zobaczymy jak mi pójdzie.
Na koniec jeszcze film z udziałem autora.
Autor w książce opisuje badanie z wykorzystaniem słoików z dżemem. Badani mieli możliwość skosztowania dżemów z dwóch półek. Na jednej znajdowały się 24 słoiki z różnymi smakami, a na drugiej było tylko 6.
Okazało się, 3o % badanych dokonało zakupu dżemu z półki na której było tylko 6 słoików. Natomiast z półki na której było 24 różnych smaków dżemu, zakupu dokonało 3 % badanych.
Wniosek jest taki, ze większy wybór przyciąga z pewnością uwagę, ale niestety ma mniejszy wpływ na dokonaną transakcję.
Dlaczego tak się dzieje?
Na podjęcie decyzji potrzeba więcej czasu. Trzeba więcej rzeczy przemyśleć, dokonać wyboru, odrzucić możliwości, co z kolei wywołuje stres.
To doświadczenie skojarzyło mi się od razu z czytaniem książek i blogów. Im więcej ich czytam, tym większy wywołuje to we mnie stres. Ciekaw jestem co o tym sądzisz. Czy Ty również miewasz takie uczucie?
Im większy masz wybór, tym bardziej musisz zaufać swojej intuicji. Kluczem do zwycięstwa, będzie prawdopodobnie większe zaangażowanie i wsłuchanie się w swój wewnętrzny głos.
Myślę, że tę wiedzę mogłyby (raczej powinny) wykorzystać z powodzeniem firmy produkcyjne i zamiast oferować coraz to większą gamę nowych produktów. Powinny zatem, skupić na lepszej selekcji oferowanych wyrobów, poprawiając tym samym ich jakość.
Tak sobie pisząc ten tekst, wpadłem na myśl, że również i ja powinienem wykorzystać ten patent pisząc swojego bloga. He, he, zobaczymy jak mi pójdzie.
Na koniec jeszcze film z udziałem autora.
Podobne artykuły znalezione w sieci:
środa, 15 kwietnia 2009
Biedny czy bogaty?

Najnowsze badania, opublikowane w Psychological Science ujawniają elementy mowy ciała, które zdradzają, czy dana osoba pochodzi z rodziny biednej czy bogatej.
Status socjoekonomiczny (SES) jest zdeterminowany wieloma czynnikami, m.in. bogactwem, pracą i szkołami, do jakich się uczęszczało. SES wynika także z jedzenia, które się spożywało, czy hobby, jakie się posiada. Łatwo jest odgadnąć SES na podstawie wyglądu mieszkania czy domu, ale, jak udowodnili psychologowie Michael W. Kraus i Dacher Keltner z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, SES „wychodzi” także w mowie ciała.
Badania mowy ciała, które przeprowadzili kalifornijscy naukowcy, opierały się na analizie zachowań ochotników, pochodzących z różnych klas społecznych. W szeregu spotkań „jeden na jeden” naukowcy sprawdzali częstotliwość zachowań zdradzających zaangażowanie interlokutorów lub jego brak. Do pierwszych należał m.in. kontakt wzrokowy, śmiech i potakiwanie, do drugich m.in. zabawa małymi przedmiotami czy błądzenie wzrokiem podczas rozmowy. Okazało się, że uczestnicy testu z wyższym SES wykazywali dużo więcej zachowań „niezaangażowanych”, podczas gdy niższy SES wpływał wyraźnie na wzrost zaangażowania i uwagi poświęcanej rozmówcy.
Ponadto kolejna grupa obserwatorów miała wskazać pochodzenie uczestników testu na podstawie 60-sekundowych filmików z ich zachowaniem i również była w stanie ocenić ich SES niemal bezbłędnie.
Naukowcy uważają, że brak zaangażowania osób z wyższym SES w kontaktach z ludźmi wynika z poczucia, że nie są one zależne od innych. Badania naukowców z pewnością opisują stan faktyczny, a światowa literatura pełna jest opisów mniejszego lub większego lekceważenia, jakie światu okazują bogacze. Jednak nie można zapominać, że nawet poczucie finansowej niezależności nie zwalnia nas z poświęcania uwagi drugiemu człowiekowi.
Żródło:
Polskie radio.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)
